Γράφουν: Ασπασία Κατράγκου & Εμμανουήλ Ροηλίδης, 3η Παιδιατρική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Ιατρική Σχολή

Μύθος: Η αναγνώριση περιοχής «θαμβής υάλου» ή «μηνίσκου» στην αξονική τομογραφία σε ανοσοκατεσταλμένο ασθενή είναι διαγνωστικό πνευμονικής ασπεργίλλωσης.

Αλήθεια.  Λοιμώξεις που οφείλονται σε άλλους αγγειοδιεισδυτικούς νηματοειδείς μύκητες όπως Zygomycetes, Fusarium spp. και Scedosporium καθώς και η Pseudomonas aeruginosa και Nocardia spp. μπορεί να προκαλέσουν τη δημιουργία περιοχής «θαμβής υάλου» όπως επίσης και άλλων ακτινολογικών ευρημάτων που περιγράφονται στην ασπεργίλλωση.

Μύθος: Η διάρκεια της θεραπείας της ασπεργίλλωσης καθορίζεται από την αρνητικοποίηση των τιμών της γαλακτομαννάνης στο αίμα.

Αλήθεια . Η διάρκεια της θεραπείας της ασπεργίλλωσης καθορίζεται όχι μόνο από την αρνητικοποίηση των τιμών της γαλακτομαννάνης στο αίμα αλλά και από την εξαφάνιση των κλινικών και ακτινολογικών ευρημάτων. Η λήψη διαδοχικών τιμών γαλακτομαννάνης στο αίμα για παρακολούθηση του θεραπευτικού αποτελέσματος βρίσκεται ακόμα σε ερευνητικό επίπεδο.

Μύθος: Όλα τα γνωστά αντιμυκητιακά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως θεραπεία α' εκλογής της διεισδυτικής ασπεργίλλωσης.

Αλήθεια:  H βορικοναζόλη και η λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β είναι τα φάρμακα για την αρχική θεραπεία της διεισδυτικής ασπεργίλλωσης.

Μύθος: Εντοπισμός κάθε είδους του γένους Candida σε μία καλλιέργεια αίματος είναι αρκετή για να εδραιωθεί η διάγνωση της καντινταιμίας.

Αλήθεια.  Ως καντινταιμία ορίζεται ο εντοπισμός κάθε είδους του γένους Candida στο αίμα. Είναι όμως απαραίτητη η επιβεβαίωση του αποτελέσματος και από επόμενη καλλιέργεια αίματος.

Μύθος: Η φλουκοναζόλη συνιστάται ως αρχική θεραπεία σε όλους τους ασθενείς με καντινταιμία.

Αλήθεια.  Σε μη-ουδετεροπενικούς ασθενείς η φλουκοναζόλη ή μια εχινοκανδίνη συνιστάται ως αρχική θεραπεία για τους περισσότερους ενήλικες ασθενείς με καντινταιμία. Η εχινοκανδίνη προτιμάται σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρής βαρύτητας νόσο ή σε ασθενείς που έχουν εκτεθεί πρόσφατα σε αζόλη. Η φλουκοναζόλη συνιστάται σε ασθενείς που δεν είναι σε κριτική κατάσταση ή που δεν έχουν εκτεθεί πρόσφατα σε φλουκοναζόλη. Η ίδια θεραπευτική προσέγγιση συνιστάται και για τα παιδιά με μόνη διαφορά τις τροποποιήσεις στα δοσολογικά σχήματα.

Στους ουδετεροπενικούς ασθενείς μια εχινοκανδίνη συνιστάται για τους περισσότερους ασθενείς.

Μύθος: Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας για την καντινταιμία είναι 2 εβδομάδες.

Αλήθεια.  Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας για την καντινταιμία χωρίς εμφανείς μεταστατικές επιπλοκές είναι 2 εβδομάδες μετά την τεκμηρίωση αρνητικών καλλιεργειών για Candida στο αίμα και την εξαφάνιση των συμπτωμάτων που αποδόθηκαν στην καντινταιμία.

Μύθος: Σε ασθενείς με καντινταιμία ο ενδοφλέβιος καθετήρας πρέπει να αφαιρείται.

Αλήθεια.  Σε μη-ουδετεροπενικούς ασθενείς και σε νεογνά με καντινταιμία η αφαίρεση του ενδοφλέβιου καθετήρα αποτελεί ισχυρή ένδειξη.

Σε ουδετεροπενικούς ασθενείς με καντινταιμία η αφαίρεση του ενδοφλέβιου καθετήρα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Βιβλιογραφία:

Walsh TJ, Anaissie EJ, Denning DW, et al. Treatment of Aspergillosis: Clinical Practice Guidelines of the Infectious Disease Society of America. Clinical Infectious Diseases 2008; 46: 327-60
Pappas PG, Kauffman CA, Andes D, et al. Clinical Practice Guidelines for the Management of Candidiasis: 2009 Update by the Infectious Disease Society of America. Clinical Infectious Diseases 2009; 48: 503-35.
Cuenca-Estrella M, Verweij PE, Arendrup MC, et al. ESCMID guideline for the diagnosis and management of Candida disease 2012: diagnostic procedures. Clinical Microbiology and Infection 2012; 18 (Suppl.7): 9-18.
Cornely OA, Bassetti M, Calandra T, et al. ESCMID guideline for the diagnosis and management of Candida disease 2012: non-neutropenic patients. Clinical Microbiology and Infection 2012; 18 (Suppl.7): 19-37.
Ullmann AJ, Ankova M, Herbrecht R, et al. ESCMID guideline for the diagnosis and management of Candida disease 2012: adults with haematological malignancies and after haematopoietic stem cell transplantation (HCT). Clinical Microbiology and Infection 2012; 18 (Suppl.7): 53-67.

Ασπασία Κατράγκου & Εμμανουήλ Ροηλίδης
3η Παιδιατρική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Ιατρική Σχολή