Νεότερα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η 3ετής θεραπεία με imatinib βελτιώνει σημαντικά το διάστημα επιβίωσης χωρίς υποτροπή, αλλά και τη συνολική επιβίωση των ασθενών με στρωματικό όγκο του γαστρεντερικού (GIST) θετικό στην πρωτεΐνη KIT (ΚΙΤ+), κατόπιν χειρουργικής εξαίρεσης, συγκριτικά με τους ασθενείς που λαμβάνουν μονοετής θεραπεία. Τα δεδομένα αυτά παρουσιάστηκαν στο 47ο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) την Κυριακή 5 Ιουνίου.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, σε διάστημα πέντε ετών, το 66% των ασθενών που έλαβαν 3ετή θεραπεία με imatinib παρέμειναν ελεύθεροι υποτροπής (πρωτεύον καταληκτικό σημείο), έναντι 48% αυτών που είχαν λάβει μονοετή θεραπεία (p<0.0001). Επιπλέον, η συνολική επιβίωση (δευτερεύον καταληκτικό σημείο) των ασθενών που έλαβαν 3ετή θεραπεία ήταν 92%,σε σύγκριση με 82% αυτών που έλαβαν μονοετή θεραπεία (p=0.019). Η διάμεση παρακολούθηση ασθενών ήταν 54 μήνες.

Η μελέτη Φάσης ΙΙΙ διεξήχθη σε 400 ασθενείς από την Σκανδιναβική Ομάδα Σαρκώματος (Scandinavian Sarcoma Group, SSG) και την Ομάδα Σαρκώματος του Arbeitsgemeinschaft Internistische Onkologie (AIO). Αποτελεί την πρώτη πολυκεντρική κλινική μελέτη η οποία καταδεικνύει το όφελος επιβίωσης της επικουρικής θεραπείας με imatinib σε ασθενείς με KIT+ GIST κατόπιν παράτασης της θεραπείας σε τρία έτη συγκριτικά με την μονοετή θεραπεία. Το προφίλ ασφάλειας του imatinib ήταν παρόμοιο με αυτό που έχει αναφερθεί σε προγενέστερες μελέτες.

«Η συγκεκριμένη μελέτη επιβεβαιώνει ότι, παρατείνοντας την διάρκεια θεραπείας με imatinib στους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, αυξάνεται το διάστημα επιβίωσης χωρίς υποτροπή. Για πρώτη φορά, υπάρχει και επίδραση στη συνολική επιβίωση», δήλωσε ο Δρ. Heikki Joensuu, Καθηγητής Ογκολογίας, Πανεπιστημίου του Ελσίνκι και κύριος ερευνητής της μελέτης. «Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δύναται να επηρεάσουν θετικά την κλινική πρακτική βοηθόντας τους ιατρούς να βελτιστοποιήσουν την θεραπευτική προσέγγιση για τους ασθενείς με εγχειρήσιμους KIT+ GIST».

Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού, είναι ένας σπάνιος, απειλητικός για τη ζωή καρκίνος της γαστρεντερικής οδού. Η παθολογική μορφή της πρωτεΐνης ΚΙΤ, η οποία οδηγεί στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων, αποτελεί το βασικό αίτιο για τους GIST. Κατόπιν ολοκληρωτικής εξαίρεσης των πρωτοπαθών GIST, οι ασθενείς βρίσκονται σε κίνδυνο υποτροπής.

«Εδώ και εννέα χρόνια, το imatinib αποτελεί την πρώτη αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με KIT+ GIST στο μεταστατικό στάδιο, και κατόπιν ως επικουρική θεραπεία», δήλωσε ο Hervé Hoppenot, Πρόεδρος, Novartis Oncology. «Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε συναρπαστικά νέα δεδομένα τα οποία καταδεικνύουν ότι παρατείνοντας τη διάρκεια της επικουρικής θεραπείας στα τρία έτη, το imatinib βελτιώνει σημαντικά τη συνολική επιβίωση ασθενών με KIT+ GIST. Αυτό αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική είδηση για την κοινότητα των ασθενών με GIST».

Λεπτομέρειες της μελέτης

Η κλινική μελέτη SSG XVIII διεξήχθη από την Σκανδιναβική Ομάδα Σαρκώματος (Scandinavian Sarcoma Group, SSG) και την Ομάδα Σαρκώματος του Arbeitsgemeinschaft Internistische Onkologie (AIO). Η SSG XVIII είναι η πρώτη πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη για την αξιολόγηση της επικουρικής θεραπείας με imatinib σε ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένους KIT+ GIST και υψηλό κίνδυνο υποτροπής παρά της ολοκληρωτικής εξαίρεσης των μακροσκοπικών ιστών GIST κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν το διάστημα επιβίωσης χωρίς υποτροπή (recurrence-free survival) σε ασθενείς με GIST και υψηλό κίνδυνο υποτροπής κατόπιν πέντε ετών μετά τη διάγνωση που λάμβαναν επικουρική θεραπεία με imatinib για διάστημα 12 ή 36 μηνών. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τη συνολική επιβίωση (overall survival) και την ασφάλεια της θεραπείας. Τετρακόσιοι ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη, και η διάμεση παρακολούθηση διήρκησε 54 μήνες. Το imatinib ήταν γενικά καλά ανεκτό.

Σχετικά με τους GIST

Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού ή GIST είναι ένας σπάνιος, απειλητικός για τη ζωή καρκίνος της γαστρεντερικής οδού. Οι περισσότεροι GIST αναπτύσσονται στο στομάχι ή στο λεπτό έντερο. Η διάγνωση και θεραπεία των GIST είναι συχνά δύσκολη γιατί μπορεί να μην προκαλούν συμπτώματα.

Μία από τις κύριες αιτίες των GIST είναι μια παθολογική μορφή της πρωτεΐνης KIT. Η πρωτεΐνη KIT εντοπίζεται στην επιφάνεια των φυσιολογικών κυττάρων και στέλνει ένα σήμα στο εσωτερικό των κυττάρων που τα καθοδηγεί να αναπτυχθούν μόνο όσο χρειάζεται. Όταν η KIT γίνεται παθολογική, το σήμα εξακολουθεί να εκπέμπεται και τα κύτταρα γίνονται καρκινικά. Περίπου 95% των GIST είναι ΚΙΤ- θετικοί.

Η ακριβής διάγνωση των GIST μπορεί να αποτελέσει πρόκληση για τον ιατρό. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με σπάνιους καρκίνους έχουν διπλάσιες πιθανότητες συγκριτικά με εκείνα με κοινούς καρκίνους να λάβουν πολλαπλή διάγνωση μέχρι να είναι σε θέση οι ιατροί να προσδιορίσουν με ακρίβεια τη νόσο τους. Για την βέλτιστη διαχείριση αυτών των περιστατικών και για την καλύτερη ενημέρωση των ασθενών, θα πρέπει να δημιουργούνται ομάδες πολλαπλών ειδικοτήτων, αποτελούμενες από χειρουργό, ογκολόγο και παθολογοανατόμο.

Επικουρικοί (adjuvant) GIST

Παρόλο που στους περισσότερους ασθενείς με πρωτοπαθή GIST είναι εφικτή η πλήρης χειρουργική εξαίρεση του όγκου, πολλοί από αυτούς εμφανίζουν υποτροπή ή μετάσταση μετά τη χειρουργική επέμβαση, ενώ τα ποσοστά επιβίωσής τους κατόπιν της υποτροπής είναι χαμηλά. Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση υποτροπής μετά από χειρουργική εξαίρεση πρωτοπαθούς GIST υψηλού κινδύνου είναι περίπου δύο χρόνια.

Μεταστατικοί GIST

Σε περίπου 1.500 στα 5.000 περιστατικά GIST έχει ήδη πραγματοποιηθεί εξάπλωση σε απομακρυσμένα μέρη του σώματος (μετάσταση) κατά την αρχική διάγνωση. Το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης για τους ασθενείς με μεταστατική νόσο κατά την διάγνωση είναι 13%.

Συχνότητα εμφάνισης της νόσου:

Οι GIST εμφανίζονται ελαφρώς συχνότερα στους άνδρες.

Πηγή: www.e-hospital.gr