Τα αποτελέσματα από μια δεύτερη τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη Φάσης 3 που κατέδειξε ότι η ιπιλιμουμάμπη παρέτεινε τις ζωές των ασθενών με μεταστατικό μελάνωμα, ανακοίνωσε η Bristol-Myers Squibb Company (NYSE: BMY). Τα δεδομένα δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine και παρουσιάστηκαν στην 47η Ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας.

Στη μελέτη 024, οι ασθενείς δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία για το μεταστατικό μελάνωμα και τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν την ερευνητική δόση της ιπιλιμουμάμπης 10mg/kg σε συνδυασμό με το χημειοθεραπευτικό παράγοντα δακαρβαζίνη (850 mg/m2) ή δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Υπήρχε σημαντική βελτίωση της συνολικής επιβίωσης (HR = 0,72, P=0,0009) για ασθενείς που έλαβαν ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη έναντι εκείνων που έλαβαν δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Υψηλότερα εκτιμώμενα ποσοστά επιβίωσης παρατηρήθηκαν στο ένα έτος (47,3% έναντι 36,3%), τα δύο έτη (28,5% έναντι 17,9 %) και τα τρία έτη (20,8% έναντι 12,2 %, τα τρία έτη αναλύθηκαν post hoc) σε ασθενείς που έλαβαν ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη έναντι εκείνων που έλαβαν δακαρβαζίνη μεμονωμένα.

Συνολικά, οι τύποι ανεπιθύμητων ενεργειών (ΑΕ) που αποδόθηκαν στην ιπιλιμουμάμπη στη μελέτη 024 ήταν γενικώς βασιζόμενοι στο μηχανισμό δράσης (ανοσοποιητικό) και συνεπείς με παλαιότερες μελέτες με ιπιλιμουμάμπη. Αναφέρθηκε υψηλότερο από το αναμενόμενο ποσοστό αυξημένων τιμών ηπατικών ενζύμων. Δεν υπήρχαν γαστρεντερικές διατρήσεις σε κανένα σκέλος της μελέτης και δεν υπήρχαν σχετιζόμενοι με το φάρμακο θάνατοι στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονταν με την ιπιλιμουμάμπη αντιμετωπίστηκαν με ειδικές για το πρωτόκολλο κατευθυντήριες οδηγίες, συμπεριλαμβανομένης της συστηματικής χορήγησης κορτικοστεροειδών, της προσωρινής/οριστικής διακοπής της δόσης ή/και χρήσης ανοσοκατασταλτικών.

«Διαθέτουμε πλέον δεδομένα Φάσης 3 που καταδεικνύουν ότι η ιπιλιμουμάμπη βελτίωσε την επιβίωση σε ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα σε συνθήκες θεραπείας πρώτης και δεύτερης γραμμής», δήλωσε ο Jedd Wolchok, M.D., Ph.D., του Αντικαρκινικού Κέντρου Memorial Sloan-Kettering και παρουσιαστής των αποτελεσμάτων της μελέτης. «Για τους ιατρούς που αντιμετωπίζουν τον καρκίνο, η βελτίωση της συνολικής επιβίωσης είναι εκείνο για το οποίο αγωνιζόμαστε με τους ασθενείς μας και πιστεύω ότι η ιπιλιμουμάμπη αποτελεί θεμελιώδη θεραπεία για το μεταστατικό μελάνωμα».

«Σε αυτή τη μελέτη, τα εκτιμώμενα ποσοστά επιβίωσης στο ένα, τα δύο και τα τρία έτη καταδεικνύουν παρατεταμένη επιβίωση για ασθενείς στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη», δήλωσε η Caroline Robert, M.D., του Ινστιτούτου Gustave Roussy στο Παρίσι της Γαλλίας και επικεφαλής συγγραφέας στη δημοσίευση στο New England Journal of Medicine. «Τα αποτελέσματα από αυτή τη μελέτη είναι σημαντικά σε μια νόσο τόσο καταστροφική όσο το μεταστατικό μελάνωμα».

Ο συνδυασμός δακαρβαζίνης με ιπιλιμουμάμπη δεν αποτελεί σχήμα εγκεκριμένο από τον FDA. Επιπροσθέτως, η μελέτη 024 δεν σχεδιάστηκε για να συγκριθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της δόσης μονοθεραπείας με 3 mg/kg που έχει εγκριθεί από τον FDA για ανεγχείρητο ή μεταστατικό μελάνωμα έναντι της ερευνητικής δόσης των 10 mg/kg. Η Bristol-Myers Squibb σχεδιάζει να διεξαγάγει μια απευθείας σύγκρισης (head to head) μελέτη Φάσης 3, η οποία θα συγκρίνει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα αυτών των δύο δόσεων χορηγούμενων ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με ανεγχείρητο ή μεταστατικό μελάνωμα.

Διεξοδικά αποτελέσματα της μελέτης

Στη μελέτη 024, υπήρχε σημαντική βελτίωση της συνολικής επιβίωσης (HR = 0,72, P=0,0009) στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη έναντι του σκέλους με δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Τα εκτιμώμενα ποσοστά συνολικής επιβίωσης στο σκέλος με YERVOY και δακαρβαζίνη έναντι του σκέλους με δακαρβαζίνη μεμονωμένα ήταν 47,3% έναντι 36,3% στο ένα έτος, 28,5% έναντι 17,9 % στα δύο έτη και 20,8% έναντι 12,2 % στα τρία έτη (τα τρία έτη αναλύθηκαν post hoc). Η διάμεση συνολική επιβίωση στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη ήταν 11,2 μήνες (95% CI: 9,4, 13,6) σε σχέση με 9,1 μήνες (95% CI: 7,8, 10,5) στο σκέλος με δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Το ποσοστό βέλτιστης αντικειμενικής ανταπόκρισης ήταν 15,2% (38/250) στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη και 10,3% (26/252) στο σκέλος με δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Η διάμεση διάρκεια της ανταπόκρισης σε αυτούς τους ασθενείς που πέτυχαν αντικειμενική ανταπόκριση (CR ή/και PR) ήταν 19,3 μήνες (95% CI: 12,1, 26,1) στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη (n=38) και 8,1 μήνες (95% CI: 5,19, 19,8) στο σκέλος με δακαρβαζίνη μεμονωμένα (n=26)

Ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) βαθμού 3/4 παρατηρήθηκαν στο 56% των ασθενών στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη και στο 28% των ασθενών στο σκέλος με δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Σε επιλεγμένες ΑΕ (όλων των βαθμών), οι οποίες αναφέρθηκαν σε υψηλότερη επίπτωση στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη, συμπεριλαμβάνονταν: αύξηση αλανινικής τρανσαμινάσης (33% έναντι 6%), αύξηση ασπαρτικής τρανσαμινάσης (29% έναντι 6%), διάρροια (36% έναντι 25%), κνησμός (30% έναντι 9%) και εξάνθημα (25% έναντι 7%). Δεν αναφέρθηκαν γαστρεντερικές διατρήσεις σε κανένα σκέλος της μελέτης. Δεν αναφέρθηκαν σχετιζόμενοι με το φάρμακο θάνατοι στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη. Μία θανατηφόρος γαστρεντερική αιμορραγία αναφέρθηκε στο σκέλος με δακαρβαζίνη.

Ο συχνότερος λόγος για διακοπή της θεραπείας με το φάρμακο της μελέτης ήταν η επιδείνωση της νόσου (46,2% στην ομάδα με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη και 77,3% στην ομάδα με δακαρβαζίνη). Διακοπή λόγω τοξικότητας σχετιζόμενης με το φάρμακο αναφέρθηκε στο 36% των ασθενών στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη έναντι 4% στο σκέλος με δακαρβαζίνη μεμονωμένα. Συνολικά το 37% των ασθενών στο σκέλος με ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη και το 66% των ασθενών στο σκέλος με δακαρβαζίνη μεμονωμένα έλαβαν και τις τέσσερις δόσεις YERVOY ή του εικονικού φαρμάκου.

Σχετικά με τη μελέτη

Η μελέτη 024 είναι μια πολυεθνική, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη Φάσης 3 που αξιολόγησε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του συνδυασμού ιπιλιμουμάμπης (10 mg/kg) και δακαρβαζίνης (850 mg/m2) έναντι της δακαρβαζίνης μεμονωμένα σε πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς με Σταδίου ΙΙΙ ανεγχείρητο ή Σταδίου IV μεταστατικό μελάνωμα. Η συμμετοχή ασθενών που είχαν λάβει παλαιότερη επικουρική θεραπεία επιτρέπονταν στη μελέτη. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 για να λάβουν ιπιλιμουμάμπη και δακαρβαζίνη (n=250) ή δακαρβαζίνη και εικονικό φάρμακο (n=252) τις Εβδομάδες 1, 4, 7, 10 και ακολούθησε δακαρβαζίνη μεμονωμένα ανά 3 εβδομάδες έως την Εβδομάδα 22 (φάση επαγωγής). Εάν παρατηρείτο δυσανεξία στο φάρμακο ή επιδείνωση νόσου (PD) κατά τις Εβδομάδες 12-24, η θεραπεία διακοπτόταν. Την Εβδομάδα 24, οι ασθενείς που παρουσίαζαν σταθερή νόσο (SD) ή αντικειμενική ανταπόκριση (OR) κατά την επαγωγή χωρίς τοξικότητα που να περιορίζει τη δόση, μπορούσαν να ενταχθούν σε φάση συντήρησης, κατά την οποία λάμβαναν εικονικό φάρμακο ή ιπιλιμουμάμπη ανά 12 εβδομάδες έως την επιδείνωση νόσου ( PD), τη δυσανεξία στο φάρμακο ή το τέλος της μελέτης.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης 024 ήταν η συνολική επιβίωση. Στα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία συμπεριλαμβανόταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη, το ποσοστό ελέγχου της νόσου, το ποσοστό καλύτερης συνολικής ανταπόκρισης σύμφωνα με τα τροποποιημένα κριτήρια του ΠΟΥ, ο χρόνος έως την ανταπόκριση, η διάρκεια της ανταπόκρισης και η ασφάλεια.

Σχετικά με το μεταστατικό μελάνωμα

Το μελάνωμα είναι μία μορφή του καρκίνου του δέρματος που χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων που παράγουν μελανίνη (μελανοκύτταρα) και βρίσκονται στο δέρμα. Το μεταστατικό μελάνωμα αποτελεί την πιο θανατηφόρο μορφή καρκίνου η οποία παρουσιάζεται όταν ο καρκίνος επεκτείνεται πέραν της επιφάνειας του δέρματος σε άλλα όργανα, όπως οι λεμφαδένες, οι πνεύμονες, ο εγκέφαλος ή άλλες περιοχές του σώματος. Ορισμένα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αποφύγουν ενεργά την εποπτεία από το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας στους όγκους να επιβιώσουν. Το μελάνωμα είναι κυρίως ιάσιμο όταν αντιμετωπιστεί στα πρώιμα στάδια. Ωστόσο, στα όψιμα στάδια, το μέσο ποσοστό επιβίωσης είναι μόλις 6 μήνες με ποσοστό θνητότητας 75% στο 1 έτος, γεγονός που το καθιστά μία από τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου. Αυτά τα ποσοστά βασίζονται σε μία μετα-ανάλυση 42 μελετών Φάσης 2 με περισσότερους από 2.100 ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν θεραπεία, καθώς και πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα Σταδίου IV, η οποία διεξήχθη από πολλαπλές συνεργατικές ομάδες το διάστημα 1975-2005. Η επίπτωση του μελανώματος αυξάνεται τουλάχιστον εδώ και 30 έτη. Η διάμεση ηλικία κατά τη διάγνωση του μελανώματος είναι 57 και η διάμεση ηλικία κατά το θάνατο είναι 67.

Πηγή: www.e-hospital.gr