Η ελκώδης κολίτιδα και η εντεροκολίτιδα ή νόσος του Crohn θεωρούνται χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Η κλινική τους εικόνα χαρακτηρίζεται από περιόδους ύφεσης και έξαρσης. Νοσούν κυρίως έφηβοι και νεαροί ενήλικες.

Τα συμπτώματα, που περιλαμβάνουν διαρροϊκές κενώσεις με βλέννη και αίμα καθώς και κακή απορρόφηση των τροφών, μπορεί να διαφέρουν αρκετά από άτομο σε άτομο. Άλλα συμπτώματα είναι το αίσθημα της κόπωσης, πόνοι στομάχου, μετεωρισμός, δυσκοιλιότητα, αναιμία, δερματικά εξανθήματα, απώλεια βάρους, ναυτία. Η διάγνωση γίνεται κυρίως ενδοσκοπικά (κολονοσκόπηση) σε συνδυασμό με ιστολογική εξέταση. Η αιτιολογία όμως παραμένει άγνωστη.

Το μοναδικό σημείο στο οποίο όλοι οι ειδικοί συμφωνούν είναι, ότι η γενετική προδιάθεση παίζει σημαντικό ρόλο. Αν και ο τρόπος μεταβίβασης δεν είναι ακόμα γνωστός. Όπως και στην περίπτωση της ατοπικής δερματίτιδας, στην περίπτωση όπου και οι δυο γονείς νοσούν, σημειώνεται αυξημένος κίνδυνος ασθένειας στα παιδιά τους. Παρατηρείται αυξημένη νοσηρότητα στις βιομηχανικές χώρες του βορείου ημισφαιρίου, κι έχει αποδειχθεί ότι οι καπνιστές έχουν αυξημένο ποσοστό εμφάνισης της νόσου του Κρον. Από την άλλη, δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις ότι οι διατροφικοί και ψυχολογικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο. Εμπειρικά πάντως, διαπιστώνεται ότι ο ψυχολογικός παράγοντας μπορεί να προκαλέσει έξαρση της πάθησης.

Μέχρι τώρα δεν έχει ληφθεί υπόψη σοβαρά ο μηχανισμός της αλλεργικής αντίδρασης, παρά το γεγονός, ότι υπάρχουν εκδηλώσεις της πάθησης που δεν αφορούν στο έντερο. Για παράδειγμα, αρκετά συχνά, δερματικά συμπτώματα τύπου οζώδους ερυθήματος προηγούνται αυτά των εντερικών. Υπάρχει λοιπόν ομοιότητα με τα συμπτώματα που παρατηρούνται στην πρώιμη φάση της ατοπικής δερματίτιδας, η οποία οφείλεται σε αλλεργία στο αγελαδινό γάλα. Μια ομάδα αμερικανών επιστημόνων έκανε έρευνα σε 80 παιδιά με νόσο του Crohn και ελκώδη κολίτιδα και βρήκαν αυξημένα τα επίπεδα αντισωμάτων ως προς την πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλατος. Τα επίπεδα αυτά ήταν ιδιαίτερα αυξημένα στην ενεργή φάση της ασθένειας (Lebenthal κ.α.). Ένας άλλος έμπειρος γιατρός, ο γερμανός γαστρεντερολόγος R. Oesterle, ο οποίος από το 1988 ασχολείται με την βιοφυσική μέθοδο θεραπείας του βιοσυντονισμού, έχει μεγάλη εμπειρία με τις φλεγμονώσεις παθήσεις του εντέρου. Στο 81,8% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα βρήκε αλλεργία στο αγελαδινό γάλα και στο 19,2% αλλεργία στο στάρι. Το 66,70% των ασθενών με νόσο του Crohn είχε αλλεργία στα γάλα, το 33,30% στα σιτηρά. Με τη μέθοδο του βιοσυντονισμού έκανε τη σχετική θεραπεία και κατάφερε την πλήρη ίαση των ασθενών, γεγονός που επιβεβαιώθηκε με κολονοσκοπική και ιστολογική εξέταση. Αναφέρθηκαν περιστατικά επανεμφάνισης των συμπτωμάτων της πάθησης, στα οποία διαπιστώθηκε μυκητίαση του εντέρου (Κάντιντα) και τα οποία εξαφανίστηκαν μετά από την ειδική αντιμυκητισιακή αγωγή.

Είναι γεγονός, ότι πολύ συχνά στους ασθενείς με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, τα επίπεδα των μικροβίων που αποτελούν την φυσιολογική χλωρίδα είναι αισθητά μειωμένα. Επίσης παρατηρείται αύξηση της οξύτητας του pH του εντέρου, παρουσία λευκοκυττάρων και μυκήτων.

Η εμπειρία με τη μέθοδο του βιοσυντονισμού δείχνει ότι οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου μπορούν να αντιμετωπιστούν πολύ αποτελεσματικά. Aκολουθώντας το παράδειγμα του R. Oesterle, στους ασθενείς γίνεται θεραπεία απευαισθητοποίησης από τις τροφές που τους προκαλούν την φλεγμονώδη αντίδραση, τονώνεται η χλωρίδα του εντέρου και, αν χρειάζεται, γίνεται αντιμυκητισιακή αγωγή. Παράλληλα, προσεγγίζονται και οι ψυχολογικοί παράγοντες ώστε να εξισορροπήσουν τυχόν μπλοκαρίσματα στην αγωγή. Η προσέγγιση είναι πολυεπίπεδη και στοχεύει στην τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην πράξη, αν και απλή, η μέθοδος του βιοσυντονισμού αποδεικνύεται αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των φλεγμονωδών παθήσεων του εντέρου.

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου χαρακτηρίζεται από πόνο στην κοιλιακή χώρα, έντονη δυσφορία και φούσκωμα, διάρροια ή δυσκοιλιότητα (ή εναλλαγή αυτών) και ένα αίσθημα ατελούς εκκένωσης. Ο ασθενής μπορεί να υποφέρει επίσης από πονοκεφάλους, πόνο στην μέση και μεγάλη κούραση. Καθώς δεν υπάρχει κάποιο οργανικό αίτιο θεωρείται ψυχοσωματική ασθένεια. Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάσουν τη συγκεκριμένη πάθηση, και το συνηθισμένο ηλικιακό γκρουπ εμφάνισης της είναι μεταξύ 25-45 ετών. Οι άνθρωποι που έχουν έντονο άγχος, θυμό ή και κατάθλιψη είναι πιο επιρρεπείς.

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου αποδίδεται σε δυσλειτουργία των νεύρων ή δυσλειτουργία των μυών των οργάνων του γαστρεντερικού σωλήνα. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις δημιουργούνται σπασμοί στους μύες των εντέρων με συσπάσεις οι οποίες είναι ισχυρότερες και συχνότερες από το κανονικό. Οι σπασμοί αυτοί, που μπορεί να είναι πολύ επώδυνοι, παρεμποδίζουν την μετακίνηση των τροφίμων μέσω των εντέρων. Στη συνέχεια, μπορεί να υπάρχουν δύο πιθανές εκβάσεις, είτε οι σπασμοί συγκρατούν και επιβραδύνουν το φαγητό που οδηγεί σε δυσκοιλιότητα ή το κάνουν να κινηθεί πολύ γρήγορα που φέρνει διάρροια.

Στην Κινέζικη ιατρική, όταν ένα όργανο βγαίνει εκτός ισορροπίας αυτόματα επηρεάζονται και τα υπόλοιπα, όπως και ολόκληρο το σύστημα. Η λέξη συνεργασία είναι το «κλειδί» για να κατανοήσουμε πως λειτουργεί το σώμα. Όπως μια ομάδα ανθρώπων χωρίς συνοχή και καλή συνεννόηση αποτυγχάνει στο σκοπό της, έτσι παρομοίως συμβαίνει και μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Το πόσο σωστά το κάθε όργανο θα εκτελέσει μια εργασία του, εξαρτάται και από την κατάσταση που βρίσκονται κάποια άλλα, όπως επίσης επηρεάζει και το δικό τους έργο.

Η Σπλήνα (η σπλήνα και το πάγκρεας μαζί) είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία και μεταφορά των τροφών και υγρών, από τη στιγμή που θα φτάσουν στο Στομάχι μέχρι τη στιγμή που το περιττό από αυτά θα αποβληθεί από το σώμα, μέσω του Παχέος Εντέρου. Σε αρχαία κείμενα της Κινέζικης ιατρικής τής αποδίδεται ο χαρακτηρισμός «υπουργός γεωργίας». Είναι δηλαδή το αρμόδιο όργανο για τη θρέψη, συντήρηση και ανακατασκευή του σώματος.

Το Συκώτι είναι ο «στρατηγός», ο οργανωτής, υπεύθυνος για τον καθορισμό των εργασιών που πρέπει να γίνουν και το χρονοδιάγραμμα που πρέπει να ακολουθηθεί από τα υπόλοιπα όργανα μέσα στο σώμα για την επίτευξη του κοινού σκοπού τους που είναι η υγεία και ευημερία του ανθρώπου. Στο ψυχικό επίπεδο βοηθά στην ομαλή ροή των συναισθημάτων, στο νοητικό δε σκοπός του είναι να λύνει προβλήματα, να φέρνει λύσεις σε εμπόδια που παρουσιάζονται και να δημιουργεί το μέλλον, μέσα από τα όνειρα ζωής που έχει και τους στόχους που θέτει ο άνθρωπος. Το Συκώτι επίσης σχετίζεται με το συναίσθημα του θυμού, ο οποίος εκφράζεται όταν η ροή της ενέργειας μπλοκάρει.

Στη σπαστική κολίτιδα, αν και το Παχύ Έντερο είναι το όργανο που φαινομενικά παρουσιάζει το πρόβλημα, το βασικό αίτιο είναι η ανισορροπία της ενέργειας στο Συκώτι και τη Σπλήνα αλλά και η μη καλή συνεργασία μεταξύ τους. Υπάρχουν δύο περιπτώσεις:

• στην πρώτη, το Συκώτι υπέρ-λειτουργεί, βγαίνει εκτός ισορροπίας και «επιτίθεται» ενεργειακά στη Σπλήνα που τότε αδυνατεί να εκτελέσει κανονικά την εργασία της στην επεξεργασία και μεταφορά των τροφών και υγρών. Σε αυτή την περίπτωση η δυσκοιλιότητα είναι πιο συχνή από τη διάρροια και το φούσκωμα και ο πόνος πολύς και έντονος.
• στη δεύτερη περίπτωση, η Σπλήνα είναι ενεργειακά αδύναμη «επιτρέποντας» έτσι στο Συκώτι να «εισβάλει», οδηγώντας σε πιο συχνή διάρροια και λιγότερο κοιλιακό πόνο.

Οι ασθένειες που παρουσιάζονται στο υλικό σώμα συνδέονται με κάποιο συναίσθημα ή σκέψη. Ο τρόπος που επιλέγει ένας άνθρωπος για να δει τον κόσμο, το πώς αλληλεπιδράει στις σχέσεις του και αντιδρά στα γεγονότα της καθημερινότητάς του, ακόμη και τα πιστεύω του και τα όρια που θέτει στη ζωή του ή και προσπαθεί να επιβάλει στους άλλους, έχουν επίδραση πάνω στο υλικό του σώμα. Μπορούμε να δούμε το υλικό σώμα σαν τον τελευταίο τροχό της αμάξης, σαν μια «εικονική πραγματικότητα» όπου κάθε άλυτο πρόβλημα που υπάρχει στο συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο εκδηλώνεται πάνω στο υλικό.

Έτσι αντίστοιχα και οι άνθρωποι που υποφέρουν από τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου συνήθως έχουν μεγάλο άγχος, αγωνία και θυμό (καταπιεσμένο ή εξάρσεις θυμού), νιώθουν (ως και σε σημείο δυσβάσταχτου βάρους) ευθύνη για πράγματα που πρέπει να γίνουν, υποθέσεις που χρειάζεται να διευθετηθούν, χρειάζεται να παίρνουν αρκετές αποφάσεις καθημερινά (όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και άλλους ανθρώπους στη εργασία ή στην οικογένειά τους), οργανώνουν, συντονίζουν και καθοδηγούν.

Όταν όλες οι παραπάνω εργασίες γίνονται ασταμάτητα για μεγάλο χρονικό διάστημα και χωρίς την απαραίτητη ξεκούραση και ηρεμία του σώματος και του νου, τότε προκαλείται ενεργειακή υπερδιέγερση του Συκωτιού με τα αποτελέσματα που αναφέραμε πιο πάνω.

Στην περίπτωση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει στο υλικό σώμα, με τη βελτίωση της λειτουργίας των αντίστοιχων οργάνων, τη καλύτερη ροή του φαγητού και των υγρών στον γαστρεντερικό σωλήνα και σταδιακά την υποχώρηση της εντάσεως και του πόνου στην περιοχή. Ταυτόχρονα όμως η θεραπεία πρέπει να εστιαστεί και στην ομαλοποίηση της ροής της ενέργειας στο συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο, διαφορετικά τα αποτελέσματα θα είναι προσωρινά.

Κάθε σημείο βελονισμού βρίσκεται ταυτόχρονα στο υλικό, συναισθηματικό και νοητικό πεδίο. Για παράδειγμα, η ενεργοποίηση συγκεκριμένου σημείου στον μεσημβρινό του Συκωτιού βελτιώνει τη ροή της ενέργειας και του αίματος στο υλικό σώμα, τη ροή των συναισθημάτων στο ψυχικό και βοηθά στην ομαλή εναλλαγή των σκέψεων στο νοητικό. Μαζί με άλλα σημεία (στο κανάλι της Σπλήνας, του Παχέος Εντέρου, των Νεφρών κλπ.) τα οποία ο θεραπευτής κρίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθούν, δημιουργείται ένα ενεργειακό πεδίο το οποίο μεταφέρει τον οργανισμό από μία κατάσταση εσωτερικής αταξίας και ασυνεννοησίας (ασθένεια) σε αυτή της τάξης (υγεία).

Ο βελονισμός συνήθως έχει γρήγορα αποτελέσματα στη θεραπεία της συγκεκριμένης πάθησης. Αν οι θεραπείες είναι εστιασμένες στην εξισορρόπηση και των τριών σωμάτων όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο θεραπευόμενος θα παρατηρήσει μια βελτίωση όχι μόνο στην λειτουργία του εντέρου αλλά θα αρχίσει επίσης να αισθάνεται λιγότερο άγχος, θυμό όπως και να είναι περισσότερο αποδοτικός στην εργασία του αλλά και χαρούμενος στην προσωπική του ζωή.

Πρώτη δημοσίευση "Holistic Life"

Ο βελονισμός είναι μία αρχαία θεραπευτική μέθοδος που βασίζεται στην τοποθέτηση ιδιαίτερα λεπτών βελονών σε συγκεκριμένα σημεία στο σώμα που ονομάζονται σημεία βελονισμού.

Η ιστορία του βελονισμού, όπως και της βοτανοθεραπευτικής, χάνεται στις απαρχές της ιστορίας του ανθρώπου, αν και τα πρώτα συγγράμματα που τον αναφέρουν χρονολογούνται από περίπου το 2500 πΧ.

Αποτελεσματικότητα

Σύγχρονες ιατρικές μελέτες που έχουν πρόσφατα ολοκληρωθεί επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα του βελονισμού σε πολλές παθήσεις, ενώ ο κατάλογός τους συνέχεια διευρύνεται, όσο η έρευνα προχωράει. Τα αποτελέσματα είναι πολύ ενθαρρυντικά και οι μελέτες συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν τον βελονισμό ως ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό και οικονομικό σύστημα θεραπείας.

Ασφάλεια

Ο βελονισμός στερείται παρενεργειών και θεωρείται εξαιρετικά ακίνδυνος όταν εφαρμόζεται από ιατρούς εκπαιδευμένους που τηρούν τους ορθούς κανόνες εξάσκησής του. Οι βελόνες που χρησιμοποιούνται είναι μίας χρήσης και πριν την τοποθέτησής τους το σημείο βελονισμού καθαρίζεται με ένα αντισηπτικό διάλυμα. Πολλές μελέτες σε χιλιάδες ασθενείς έχουν επιβεβαιώσει την ασφάλειά του όταν εφαρμόζεται σωστά.

Ο Βελονισμός στα πλαίσια της Ολιστικής Ιατρικής

Όπως όλες οι θεραπευτικές προσεγγίσεις, έτσι και ο βελονισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί με παραπάνω από έναν τρόπους. Ο Βελονισμός στα πλαίσια της Ολιστικής Ιατρικής συνδυάζει την φιλοσοφία της Ολιστικής Ιατρικής και την θεραπευτική τέχνη του Βελονισμού. Εξασκώντας τον Βελονισμό στα πλαίσια της Ολιστικής Ιατρικής ο ιατρός επιλέγει τα βελονιστικά σημεία που πραγματικά υπάρχει το πρόβλημα και όχι μόνο τοπικά ώστε να προσφέρει παροδική ανακούφιση. Ο σκοπός του Βελονισμού στα πλαίσια της Ολιστικής Ιατρικής είναι η θεραπεία. Φυσικά, ο Βελονισμός δεν μπορεί να προταθεί ως μονοθεραπεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να συνδυαστεί με τις υπόλοιπες κατάλληλες θεραπευτικές για μεγιστοποίηση του οφέλους του ασθενή.

Σε ποιες περιπτώσεις βοηθάει ο βελονισμός

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει συντάξει έναν κατάλογο με παθήσεις που αντιμετωπίζονται από τον βελονισμό με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Λειτουργικές Παθήσεις:

• Αλλεργικό Άσθμα
• Παιδικό Άσθμα
• Αλλεργική Ρινίτιδα
• Ιγμορίτιδα
• Έλκος Δωδεκαδακτύλου
• Έλκος Στομάχου
• Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (σπαστική κολίτιδα)
• Δυσκοιλιότητα
• Διαταραχές που σχετίζονται με την Κλιμακτήριο

Μυοσκελετικά Επώδυνα Σύνδρομα:

• Αυχενικό Σύνδρομο
• Σύνδρομο Βραχιόνιου Πλέγματος
• Οσφυαλγία
• Ισχιαλγία
• Αυχεναλγία
• Θωρακαλγία
• Αρθρίτιδες και Περιαρθρίτιδες γόνατος, ώμου, ποδοκνημικής, ισχίου, αγκώνα, αρθρώσεων χεριών και ποδιών
• Ρευματοειδής Αρθρίτιδα

Μυαλγίες:

• Παθήσεις Νευρικού Συστήματος
• Ημικρανίες
• Κεφαλαλγίες
• Νευραλγία Τριδύμου
• Πάρεση Προσωπικού Νεύρου
• Ίλιγγοι
• Εμβοές

Ψυχικές και Ψυχοσωματικές Διαταραχές:

• Χρόνια Κόπωση
• Ινομυαλγία
• Νευροφυτικές Διαταραχές
• Διαταραχές Μνήμης
• Διαταραχές Συγκέντρωσης
• Διαταραχές Προσαρμογής
• Διαταραχές Ύπνου
• Διαταραχές Συμπεριφοράς
• Διαταραχές Libido

Δερματικές Παθήσεις:

• Ψωρίαση
• Αλλεργικό Έκζεμα
• Αλλεργικό Εξάνθημα
• Ακμή

Γράφει: Χαράλαμπος Γεωργακάκης, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc, Πρόεδρος ΕΙΔ

Είναι Τελικά Τόσο Δύσκολο να Απαλλαγούμε από τα Ενοχλητικά Φουσκώματα;

Διανύουμε μία περίοδο όπου το άγχος και το στρες αποτελούν βασικά στοιχεία της καθημερινότητας μας. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό πολλές φορές με τους γρήγορους ρυθμούς της ζωής και την ακατάστατη διατροφή, έχουν ως αποτέλεσμα να είμαστε μονίμως με ένα «απροσδιορίστου αιτιολογίας» φούσκωμα. Αν λοιπόν ξυπνάτε το πρωί και το παντελόνι κουμπώνει πιο δύσκολα, ή κατά τη διάρκεια της ημέρας αισθάνεστε «πρησμένοι» είναι καιρός να κάνετε κάτι!

Γνωρίζουμε ότι η σωστή πέψη είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή υγεία του οργανισμού. Απουσία καλής πέψης και απορρόφησης, ακόμη και η πιο ισορροπημένη δίαιτα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η βέλτιστη για τον ανθρώπινο οργανισμό. Η διαδικασία της πέψης και απορρόφησης των ουσιών της τροφής γίνεται μέσω του γαστρεντερικού μας συστήματος. Παράλληλα, ο γαστρεντερικός σωλήνας συμβάλλει μέσω κυρίως του εντέρου στη δημιουργία μιας ασπίδας, ενός φυσικού φραγμού που εμποδίζει παράγοντες που είναι ενδεχομένως επιβλαβείς για τον οργανισμό να εισέλθουν από το έντερο προς τα υπόλοιπα συστήματα. Ο φραγμός αυτός είναι η εντερική μας χλωρίδα.

Αναλυτικότερα, λίγες ώρες μετά τη γέννηση, ο γαστρεντερικός σωλήνας στους ανθρώπους αποικείται από διάφορα μικρόβια, τα οποία διαμορφώνουν την εντερική χλωρίδα μας. Η χλωρίδα του παχέος εντέρου διευκολύνει την πέψη και την απορρόφηση διαφόρων θρεπτικών ουσιών. Παράλληλα, εξασφαλίζει προστασία έναντι των λοιμώξεων και της μόλυνσης του πεπτικού συστήματος από παθογόνους οργανισμούς που εισέρχονται στο έντερο μέσω των τροφών. Γενικότερα, θα λέγαμε ότι μια ισορροπημένη χλωρίδα, βοηθά ώστε να εξασφαλιστεί η βέλτιστη λειτουργία του εντέρου, διευκολύνει την πέψη στο παχύ έντερο και την απορρόφηση ορισμένων θρεπτικών ουσιών και βοηθά στην αποβολή τοξικών άχρηστων ουσιών, ενώ προστατεύει τον οργανισμό από τα παθογόνα βακτήρια.

Η εντερική χλωρίδα επηρεάζεται σημαντικά από ποικίλους παράγοντες όπως η ηλικία, το άγχος και το στρες, η λήψη φαρμάκων και ίσως τον σημαντικότερο από όλους την καθημερινή μας διατροφή. Στοιχεία δείχνουν ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής με το έντονο στρες και άγχος της καθημερινότητας, την κακή διατροφή αλλοιώνει σημαντικά την ποιότητά της.

Σύμφωνα με έρευνα του Ελληνικού Ιδρύματος Γαστρεντερολογίας και Διατροφής (ΕΛΙΓΑΣΤ), ένας στους πέντε Έλληνες υποφέρει από κακή εντερική λειτουργία λόγω κακής χλωρίδας με κύριο εκφραστή της τη δυσκοιλιότητα. Παράλληλα, συμπτώματα όπως πόνος στο έντερο, δυσφορία, πρήξιμο, κακή διάθεση, ταλαιπωρούν το 40% των γυναικών, ενώ το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο σε μεγάλο ποσοστό των ανδρών. Οι γυναίκες, ωστόσο, πλήττονται πολύ συχνά, με το 73% να παρουσιάζουν το άκρως ενοχλητικό αυτό πρόβλημα τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.

Υπάρχουν πολλές θεραπείες και φαρμακευτικές αγωγές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων, δεν οδηγούν όμως πάντα στα επιθυμητά. Ωστόσο, υπάρχει τρόπος και να προστατέψουμε αλλά και να αποκαταστήσουμε την χλωρίδα του εντέρου, κυρίως μέσω της πρόσληψης των λεγόμενων προβιοτικών συστατικών.

Η Επανάσταση των Προβιοτικών

Είναι η ανακάλυψη των τελευταίων δεκαετιών! Τα προβιοτικά είναι οι ανερχόμενοι σταρ στην διατροφή. Η κλασική ιατρική, που μέχρι πρότινος άφηνε μόνο την εναλλακτική εκδοχή της να ασχολείται μαζί τους, τα έχει βάλει στο επίκεντρο των επιστημονικών της ερευνών, ενώ όλο και περισσότεροι τίτλοι βιβλίων συστήσουν στο ευρύ κοινό τα προβιοτικά μιλώντας για την θαυματουργή τους δράση στην υγεία μας.
Με τον όρο προβιοτικά προϊόντα εννοούμε τα προϊόντα εκείνα που περιέχουν προβιοτικά συστατικά. Όταν μιλάμε για προβιοτικά συστατικά αναφερόμαστε σε ειδικούς ζωντανούς μικροοργανισμούς, αντίστοιχους με αυτούς που αναφέρθηκε παραπάνω ότι αποτελούν την εντερική χλωρίδα. Οι μικροοργανισμοί αυτοί επιζούν κατά τη διαδικασία της πέψης και περνούν στο έντερο, όπου και ασκούν την ευεργετική τους δράση, συμβάλλουν στη βελτίωση της υγείας, βελτιώνοντας την ισορροπία της εντερικής χλωρίδας. Με άλλα λόγια, κατά αυτόν τον τρόπο με την κατανάλωση τροφών που περιέχουν προβιοτικά ενισχύουμε και αποκαθιστούμε όπου χρειάζεται την εντερική χλωρίδα.

Όλα τα προϊόντα που υφίστανται ζύμωση όπως το γιαούρτι, το τυρί, το ξινόγαλα, το κεφίρ και ο τραχανάς περιέχουν προβιοτικούς μικροοργανισμούς, δηλαδή ειδικούς ζωντανούς μικροοργανισμούς, αντίστοιχους με αυτούς που περιέχονται στην εντερική χλωρίδα. Δεν είναι όμως όλα τα προιόντα που περιέχουν προβιοτικά βακτήρια προβιοτικά, αφού για να χαρακτηριστούν έτσι πρέπει να περιέχουν την κατάλληλη ποσότητα βακτηρίων που ταυτόχρονα θα είναι και ικανά να φτάσουν ανέπαφα στο έντερο.

Κυριότερα προβιοτικά τρόφιμα αποτελούν τα προβιοτικά γιαούρτια και άλλα προβιοτικά γαλακτοκομικά προϊόντα που υπάρχουν στο εμπόριο. Τα περισσότερα προβιοτικά προϊόντα έχουν οξυγαλακτικά βακτήρια που ανήκουν σε διαφορετικά γένη (τα συνηθέστερα από τα οποία είναι Bifidobacterium και Lactobacillus). Σε κάθε γένος περιλαμβάνονται αρκετά διαφορετικά είδη ενώ κάθε είδος περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό στελεχών. Κάθε στέλεχος έχει διαφορετικές ιδιότητες ενώ επιλεγμένα στελέχη επιφέρουν οφέλη στην υγεία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ένα κλασσικό παράδειγμα προβιοτικού συστατικού, το στέλεχος ACTIREGULARIS (Bifidobacterium animalis DN 173 010) που βοηθά στη ρύθμιση της λειτουργίας του εντέρου με την έννοια της επιτάχυνσης του χρόνου διέλευσης της τροφής από το πεπτικό σύστημα (βοηθά στην ήπια δυσκοιλιότητα, φούσκωμα, πόνους στο έντερο κλπ).

Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να σημειωθεί ότι σήμερα -λόγω ακριβώς της σημαντικότατης επίδρασης που έχουν τα προβιοτικά προϊόντα στην καλή υγεία του οργανισμού- πολλά προϊόντα κυρίως γαλακτοκομικά, επικαλούνται τις ιδιότητες ενός προβιοτικού χωρίς ωστόσο κάτι τέτοιο να τεκμηριώνεται επιστημονικά. Όλα τα γιαούρτια δεν είναι προβιοτικά και όταν για παράδειγμα ένα γιαούρτι γράφει ότι είναι «ζωντανό», λόγω της παρουσίας μικροοργανισμών, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για να φτιαχτεί το γιαούρτι, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και προβιοτικό.

Για να είναι ένα τρόφιμο προβιοτικό πρέπει το προβιοτικό του συστατικό να διαθέτει τα ακόλουθα κύρια χαρακτηριστικά:

• Πρέπει να είναι κατάλληλο για τρόφιμο
• Πρέπει να είναι παρόν με τη μορφή ζωντανών κυττάρων, σε μεγάλες ποσότητες πριν την πρόσληψη (περίπου 100.000.000/ γραμμάριο προϊόντος στο οποίο βρίσκεται)
• Πρέπει να είναι σταθερό και να παραμένει ζωντανό μέχρι την ημερομηνία λήξης του προϊόντος στο οποίο βρίσκεται
• Πρέπει να ασκεί ευεργετική δράση στην υγεία και μέσα στο ίδιο το τρόφιμο.

Επιπλέον Διατροφικές Συμβουλές για να Απαλλαγείτε από τα Φουσκώματα:

Τι είναι το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (ΣΕΕ);

Σαν Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (ΣΕΕ), Ευερέθιστο Έντερο ή αλλιώς Σπαστική Κολίτιδα ονομάζουμε μια διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως πόνο στο έντερο, αισθημα τάσης, ατελείς κενώσεις, τυμπανισμό, εντερικούς σπασμούς, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Η διαταραχή αυτή δεν δημιουργεί μόνιμο πρόβλημα στο γαστρεντερικό σύστημα και δεν έχει συνδεθεί με την εμφάνιση πιο σοβαρών διαταραχών (όπως π.χ. ο καρκίνος), προκαλεί όμως δυσφορία και ενόχληση στο άτομο που μπορεί να επηρεάσουν την κοινωνικότητά του. Τα συμπτώματα του ΣΕΕ μπορεί να εμφανίζονται μαζί με άλλες παθήσεις του γαστρεντετρικού σωλήνα όπως είναι η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση, χρόνια δυσκοιλιότητα κτλ

Πότε και γιατί εμφανίζεται το ΣΕΕ:

Εμφανίζεται πιο συχνά σε γυναίκες, ενώ έχει υπολογιστεί ότι 1 στους 5 ενήλικους Αμερικανούς πάσχει από αυτή τη διαταραχή. Η αιτιολογία ακόμα παραμένει άγνωστη και ερευνώνται παράγοντες όπως η ανατομία του γαστρεντερικού σωλήνα, οι νευροδιαβιβαστές, μια ήπια δυσανεξία, βακτηριακή ανάπτυξη μετά από γαστρεντερίτιδα, ακόμα και ήπια συμπτώματα κοιλιοκάκης. Προσοχή, ακόμα και αν υπάρχουν συμπτώματα δυσανεξίας στη γλουτένη ή άλλα στοιχεία όπως είναι η λακτόζη, η δυσανεξία αυτή δεν έχει συνδεθεί επιστημονικά με «μπλοκάρισμα» του μεταβολισμού και αύξηση του βάρους. Τα συμπτώματα του ΣΕΕ επηρεάζονται από παράγοντες όπως είναι η διατροφή και τα επίπεδα του στρες, ενώ μπορεί να σχετίζονται και με την έμμηνο ρύση στις γυναίκες.

Διάγνωση & Θεραπεία

Η διάγνωση και η θεραπεία του ΣΕΕ γίνεται από γαστρεντερολόγο με τη βοήθεια διαφόρων τεστ και εξετάσεων. Η θεραπεία διαφέρει ανάλογα με τα συμπτώματα, ενώ υπολογίζεται ότι το 70% των πασχόντων δεν λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή για το ΣΕΕ.

Διατροφική αντιμετώπιση του ΣΕΕ

Για πολλούς ανθρώπους η προσεγμένη διατροφή βελτιώνει ή εξαφανίζει τα συμπτώματα του ΣΕΕ. Υπάρχουν τροφές που αυξάνουν ή μειώνουν την ένταση των συμπτωμάτων και μπορεί να είναι διαφορετικές στον κάθε ασθενή. Επίσης, η ένταση των συμπτωμάτων στο γαστρεντερικό, συνδέεται και με άλλους παράγοντες, όπως είναι η έλλειψη ύπνου κατά την περίοδο αυτή ή το έντονο στρες στην εργασία.

Η διατροφική θεραπευτική του ΣΕΕ ξεκινάει από μια καταγραφή και είναι ανάλογη με τη συμπτωματολογία και τη φαρμακευτική αγωγή του ατόμου. Η προσεκτική καταγραφή των συνήθειών του γαστρεντερικού σωλήνα, βοηθάει να εντοπιστούν τα διατροφικά αίτια του προβλήματος. Εντοπίζοντας τις τροφές που οξύνουν το πρόβλημα, μπορούμε να προβούμε σε αντικατάσταση αυτών με άλλες που έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά και δεν μειώνουν την ποιότητα της διατροφικής πρόσληψης από τη διατροφή μας. Η διαχείριση των τροφών και η αντικατάσταση θα πρέπει να γίνεται από κλινικό διαιτολόγο και η διατροφή μας θα πρέπει να είναι κατάλληλη για την ηλικία, το φύλλο, το ιατρικό ιστορικό και τις συνήθειές μας. Επίσης, σε περιόδους που τα συμπτώματα δεν είναι τόσο έντονα, μπορεί τα τρόφιμα αυτά να περιλαμβάνονται στο καθημερινό διαιτολόγιο ανάλογα με την ανοχή του ασθενούς. Η αυθαίρετη αποχή από μεγάλες ομάδες τροφίμων όπως είναι η γλουτένη, τα γαλακτοκομικά και τα τρόφιμα με φυτικές ίνες χωρίς την καθοδήγηση κλινικού διαιτολόγου, μπορεί να οδηγήσει σε μια μη ισορροπημένη διατροφή που σε βάθος χρόνου να βλάψει το άτομο και να προκαλέσει υποθρεψία. Μερικές τροφές που ενοχοποιούνται συχνά είναι η καφεϊνη, μια διατροφή πλούσια σε αδιάλυτες φυτικές ίνες, η φρουκτόζη, η λακτόζη κ.ο.κ. Οι τροφές που μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα εντοπίζονται μόνο με την προσεκτική καταγραφή και όχι με μεθόδους όπως είναι το τεστ δυσανεξίας.

Θεραπεία του στρες ΣΕΕ

Το συναίσθημα του στρες, το να αισθάνεται κανείς συναισθηματική ή πνευματικά πιεσμένος/ θυμωμένος/ μπερδεμένος, συνδέεται άμεσα με το ΣΕΕ καθώς προκαλεί σπασμούς στο γαστρεντερικό σωλήνα. Το γαστρεντερικό σύστημα έχει πολλά νεύρα που συνδέονται με τον εγκέφαλο και αντιδρά σε συνθήκες στρες μέσω του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Επίσης, σε καταστάσεις στρες το γαστρεντερικό σύστημα είναι πιο ευαίσθητο στην αίσθηση του πόνου. Η καλή ψυχολογία έχει φανεί ότι βελτιώνει ή απομακρύνει τελείως την ένταση των συμπτωμάτων του ΣΕΕ. Προτείνεται λοιπόν παράλληλα με μια προσεγμένη διατροφή να υπάρχει διαχείριση του άγχους. Χρήσιμες θεραπευτικές ιδέες είναι η θεραπεία διαχείρισης του άγχους, θεραπείες χαλάρωσης (π.χ. διαλογισμός), ψυχοθεραπεία, αύξηση της κίνησης και βελτίωση των συνηθειών του ύπνου.

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, βακτήρια και παράσιτα που συναντώνται στη χλωρίδα του εντέρου, μεταξύ των οποίων και ο νηματώδης σκώληξ, θωρακίζουν τον οργα­νισμό από αλλεργίες και μια σειρά συστηματικών νόσων.

Η σκηνή είναι λίγο έως πολύ γνωστή στον καθένα: η μητέρα του μικρού παιδιού να επιπλήττει τη γιαγιά επειδή το «αφήνει» να παίζει με τα χώματα και να τα βάζει μετά στο στόμα του. «Λίγη βρωμιά δεν βλάπτει. Ετσι μεγαλώσαμε κι εμείς...» είναι η αφοπλιστική απάντηση της «σοφής» γιαγιάς, την οποία έρχονται σήμερα να δικαιώσουν οι εκπρόσωποι της σύγχρονης ιατρικής.

Η επιστημονική κοινότητα τον τελευταίο χρόνο έχει πραγματοποιήσει στροφή 180 μοιρών στην αποκαλούμενη «υπόθεση υγιεινής». Μέχρι πέρυσι η τάση που επικρατούσε ήταν η αυστηρή τήρηση των κανόνων υγιεινής, βάσει των οποίων τα πάντα έπρεπε να είναι απολύτως λευκά, αστραφτερά και αποστειρωμένα.

«Δαιμονοποιήσαμε βακτήρια, ιούς, παράσιτα και τα αποκλείσαμε με τη συνδρομή της χημείας και της φαρμακευτικής από τον οργανισμό μας», επισημαίνει ένας από τους πρωτεργάτες του συγκεκριμένου ερευνητικού πεδίου, ο καθηγητής Τζόε Βάινστοκ από το πανεπιστήμιο Tufts της Βοστόνης, αναφερόμενος στο πλήθος βακτηρίων και παρασίτων που συναντώνται στη χλωρίδα του εντέρου, μεταξύ των οποίων και ο νηματώδης σκώληξ, τα οποία φέρουν σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι στο έντερό τους.

Μια σειρά ερευνών σε συνδυασμό με πλήθος επιδημιολογικών στοιχείων, καταδεικνύουν ότι τόσο τα βακτήρια όσο και τα παράσιτα που συναντώνται στη βρωμιά, μπορούν να διεγείρουν το «κέντρο» ενίσχυσης του ανοσοποιητικού μας συστήματος, θωρακίζοντας τον οργανισμό από αλλεργίες, μεταβολικές νόσους και μια σειρά συστηματικών νόσων.

Νέες παθήσεις

Η σύγχρονη ιατρική διαπίστωσε ότι μπορεί οι επιδημίες παρασιτικών οργανισμών στην Ευρώπη, τον Καναδά και τις ΗΠΑ να έχουν εξαφανιστεί, ωστόσο το τίμημα που κλήθηκε να καταβάλει ο πληθυσμός τους φαίνεται να ήταν βαρύ. Μια σειρά νέων παθήσεων άρχισε να κάνει έντονη την εμφάνισή της, αυξάνοντας με γεωμετρική πρόοδο τον αριθμό των κρουσμάτων στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες.

Οι επιστήμονες είναι πλέον πεπεισμένοι για την ύπαρξη συσχετισμού ανάμεσα στη αύξηση του πληθυσμού που ακολουθεί τους αυστηρούς κανόνες υγιεινής και την αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Η απόδειξη «βρίσκεται» στις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Σε τροπικές περιοχές, αλλά και στην υποσαχάρια Αφρική, μπορεί αυτά τα είδη των σκουληκιών να αφθονούν στον οργανισμό των κατοίκων, οι παθήσεις, όμως, του εντέρου, όπως η νόσος του Κρον και η ελκώδης κολίτιδα είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

«Τα σκουλήκια είναι ουσιαστικά φίλοι μας και αποτελούν τους ''προπονητές'' του ανοσοποιητικού μας συστήματος», τονίζει στο περιοδικό «ΡΜ», ο Τζ. Βάινστοκ. Πώς όμως λειτουργεί ο μηχανισμός σκουληκιών - ανοσοποιητικού συστήματος;

Οταν ένας άνθρωπος εμφανίζει τάση στις αλλεργίες, συμβαίνουν τα εξής:

Τα σκουλήκια επηρεάζουν τα επίπεδα των κυττάρων τύπου Τ του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία συνηθίζουν να υπερδραστηριοποιούνται σε νοσήματα όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας και η νόσος του Κρον. Ωστόσο, όταν μειώνεται η δραστηριότητα των εν λόγω κυττάρων, τότε αυξάνεται εκείνη των ρυθμιστικών κυττάρων, με αποτέλεσμα να υποχωρούν τα αυτοάνοσα νοσήματα.

Τα σκουλήκια στο έντερο θέτουν το ανοσοποιητικό σύστημα σε καθεστώς επαγρύπνησης, οδηγώντας το μακριά από τις ουσίες που ευθύνονται για την εκδήλωση αλλεργιών.

Ανδρέας Κατσούλης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πηγή: www.ethnos.gr

Τα αποτελέσματα μιας κλινικής μελέτης, που διεξήχθη πρόσφατα από την Boehringer – Ingelheim, για τα δισκία που περιέχουν τη δραστική ουσία δισακοδύλη, έδειξαν σταθερή αποτελεσματικότητα, αυξάνοντας τη συχνότητα και αποκαθιστώντας την τακτική λειτουργικότητα του εντέρου.