Web
Analytics
Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τους Γονείς και το Παιδί (Μέρος πρώτο) - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τους Γονείς και το Παιδί (Μέρος πρώτο)

Το παιδί, ο έφηβος και ο γονιός είναι τα τρία καθοριστικά πρόσωπα μιας υγιούς κοινωνίας που διαμορφώνουν το οικογενειακό σύστημα και λειτουργούν ως ο άξονας των ανθρώπινων σχέσεων.
Ο γονιός ζει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο μπροστά σε μια ανοιχτή κοινωνία που η πληροφορία διαχέεται από τα ΜΜΕ, έντυπα, περιοδικά και διαδίκτυο, εκρηκτικά, με ταχύτατους ρυθμούς, ανεξέλεγκτα, μη μπορώντας ο ίδιος να απαντήσει στα πολλά και αγωνιώδη ερωτηματικά του παιδιού του. Η σεξουαλικότητα και η σεξουαλική συμπεριφορά είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού του, που χωρίς σωστή ενημέρωση και γνώση δεν μπορεί να το διαχειριστεί, αισθανόμενος αδύναμος, φοβισμένος και απειλούμενος στις προκλήσεις των καιρών. Πολλές φορές, αντιδρά σπασμωδικά με τιμωριτικό τρόπο στις συμπεριφορές του παιδιού του, λειτουργώντας με πανικό μπροστά στο σωστό και το λάθος του παιδιού, που ουσιαστικά αντανακλά το δικό του σωστό ή λάθος απέναντί στο παιδί του.

Ακόμη και η άρνησή του στα θέματα σεξουαλικής αγωγής, που τα θεωρεί ταμπού, δείχνει να στρουθοκαμηλίζει, κρύβοντας τον εαυτό του στις μεγάλες αλλαγές, που το παιδί φέρνει χρόνο με το χρόνο, κάνοντάς τον να οδηγείται σε ένα φαύλο κύκλο, κόβοντας έτσι την επικοινωνία μαζί του.

Και όμως, η σεξουαλικότητα του παιδιού υπάρχει και το πέρασμα στην εφηβεία από τα δώδεκα χρόνια και μετά, είναι ένα άνοιγμα ζωής που η σεξουαλική αφύπνιση ενεργοποιεί και εκφράζει μέχρι την πρώτη φορά της σεξουαλική ζωής του.

Ποια λοιπόν ερωτηματικά γεννιούνται στο μυαλό των γονιών του αλλά και του ίδιου του εφήβου, που «ψάχνει» απαντήσεις και αναζητά λύσεις για το δικό του αύριο για την ίδια τη σεξουαλική τους ζωή;

Πόσο το σεξ σαν ταυτότητα φύλου, ο σεξουαλικός ρόλος σαν ανάπτυξη ψυχολογική και βιολογική, η σεξουαλική συμπεριφορά σαν επιλογή συντρόφου, δεν αποτελούν την αλήθεια του γονιού, του παιδιού, αλλά και της κοινωνίας που οφείλει να απαντά με υπευθυνότητα, ωριμότητα και σοβαρότητα σε όλα αυτά;

Νομίζω ότι η σιωπή δεν είναι χρυσός και η άγνοια δεν είναι η απάντηση μπροστά στο λάθος, στον κίνδυνο μιας ασθένειας από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που θα οδηγήσει στην έκτρωση, ή την πρώιμη γονιμότητα στα κυρίαρχα χρόνια της εφηβείας.

Γι' αυτό, αυτό το άρθρο με τις ερωτήσεις – απαντήσεις που αφιερώνεται με υπεύθυνο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο, στον γονιό που αγαπά το παιδί του και θέλει αύριο να δει ένα υγιή ενήλικα, δίνει σημαντικές πληροφορίες με απλό και κατανοητό τρόπο σε ερωτήσεις που κάθε γονιός σκέπτεται για το παιδί του, τον έφηβο και κυρίως βοηθά να απενοχοποιηθούν φυσιολογικές συμπεριφορές.

Άλλωστε είναι καιρός όλοι εμείς, που ζούμε στη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας, να ενώσουμε την παιδεία μας, να οργανώσουμε τη σωστή συμπεριφορά προς τα παιδιά μας και να κατανοήσουμε ότι η ανθρώπινη σεξουαλικότητα ξεκινάει από τη γέννηση του παιδιού μας, και ωριμάζει σιγά σιγά. Αρκεί γι' αυτό, εμείς οι γονείς να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, προκειμένου να βοηθήσουμε τα παιδιά μας, αγόρι και κορίτσι, να είναι ικανά αύριο στη ζωή να ερωτευτούν, να αγαπήσουν, να παντρευτούν το σύντροφό τους και φυσικά να γεννήσουν το δικό τους παιδί...

Κάθε παιδί που μαθαίνει τον εαυτό του σήμερα, αγαπά αύριο έναν άνθρωπο που τον επιλέγει και κάνει μαζί του ... το παιδί τους.

Γονείς και Παιδί

Το παιδί μου με ρωτάει τι είναι το σεξ. Τι θα πρέπει να του πω;

Πολλές φορές συμβαίνει το παιδί να ρωτάει τον γονιό του για θέματα που έχουν σχέση με το σεξ. Είτε ακούει από διάφορους συμμαθητές του στο σχολείο ή σε άλλες δραστηριότητες διάφορες λέξεις που του προκαλούν ενδιαφέρον, είτε βλέπει στην τηλεόραση σκηνές ή διαλόγους που του δημιουργούν απορίες. Οι γονείς συνήθως όταν έρχονται αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση αισθάνονται αμηχανία και ντροπή και αναρωτιούνται ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος για να απαντήσουν.

 

Η παιδική συμπεριφορά

χαρακτηρίζεται από:

Εγωκεντρικότητα

Περιέργεια

Αντίδραση

 

Στην ερώτηση λοιπόν του παιδιού για το σεξ, ο γονιός θα πρέπει να απαντά με ειλικρίνεια. Μπορεί να πει, ότι το σεξ είναι ταυτισμένο με την ανθρώπινη συμπεριφορά, ότι είναι το φύλο που μας χαρακτηρίζει ως αγόρι ή ως κορίτσι και στη συνέχεια ως άνδρα και ως γυναίκα, μιλώντας του παράλληλα για τη διαφορετικότητα των δύο φύλων. Μπορεί να του μιλήσει για τα χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν σωματικά τα δύο φύλα, αλλά και για τον μηχανισμό του σεξ, καθώς και για ότι ο άνθρωπος όσο μεγαλώνει συνάπτει σχέσεις με το άλλο φύλο και μέσα από το σεξ αποκτά παιδιά. Με απλά λόγια, λαμβάνοντας πάντα υπόψη μας το ηλικιακό στάδιο του παιδιού και χωρίς να δείχνουμε φόβο, ενοχή ή αμηχανία οφείλουμε να δίνουμε ξεκάθαρες απαντήσεις που δεν μπερδεύουν και δε δημιουργούν επιπλέον ερωτηματικά στο παιδί. Σημαντικό ρόλο στο πως θα μεταφέρει ένας γονιός στο παιδί του ζητήματα σχετικά με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, παίζει το μορφωτικό επίπεδο, οι γνώσεις και οι εγγραφές που ο ίδιος έχει για το σεξ. Δεν θα πρέπει να περάσει στο παιδί το μήνυμα ότι το σεξ είναι κάτι κακό ή ανήθικο, αλλά πρέπει να ενθαρρύνει το παιδί του να του μιλά για τα θέματα που το απασχολούν χωρίς να φοβάται.

 

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΕΞ:

ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

Α: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣ

Β: ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ

Γ: ΓΟΝΕΪΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

Δ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕΞ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

 

Είναι σωστό να μιλήσω στο γιο μου για το σώμα του; Πρέπει να του πω και για τις διαφορές που έχει από άλλο φύλο; Αν ναι, σε ποια ηλικία;

Ως γονείς, οφείλουμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το σώμα τους και για τις διαφορές που έχουν ως προς τα κύρια χαρακτηριστικά του φύλου, που αναπτύσσονται όσο προχωρούν σταδιακά προς την εφηβεία. Είναι σημαντικό να μιλήσουμε στο παιδί μας χρησιμοποιώντας απλά λόγια και πάντα να λαμβάνουμε υπόψη το ηλικιακό στάδιο που βρίσκεται. Για παράδειγμα, είναι διαφορετικός ο τρόπος που θα προσεγγίσουμε ένα παιδί ηλικίας πέντε ετών και διαφορετικός όταν αυτό είναι στα δέκα του χρόνια.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε να μιλάμε στο παιδί από την ηλικία των τριών έως έξι χρόνων ή ακόμα να του δείξουμε βιβλία με απλές εικόνες που δείχνουν τις ανατομικές διαφορές των δύο φύλων. Σε αυτή την ηλικία το παιδί μαθαίνει να εξοικειώνεται με το σώμα του και με τα γεννητικά του όργανα. Παράλληλα, στην ηλικία των έξι, το παιδί ξεκινάει να πηγαίνει στο σχολείο και έρχεται πια καθημερινά αντιμέτωπο με τη διαφορετικότητα των δύο φύλων αλλά και με τον τρόπο που επικοινωνεί και αλληλεπιδρά τόσο το αγόρι όσο και το κορίτσι. Είναι απαραίτητο λοιπόν, να ενημερώσει ο γονιός το παιδί του για τις διαφορές των δύο φύλων, ενώ πρέπει να γνωρίζει ότι η σεξουαλικότητα του παιδιού του επηρεάζεται από τη γονική συμπεριφορά, τη στάση και τις αντιλήψεις των γονέων στα θέματα που σχετίζονται με τη σεξουαλική υγεία.

Ποια είναι τα συνήθη προβλήματα των όρχεων;

Υπάρχουν φορές όπου οι όρχεις μπορεί να παρουσιάσουν προβλήματα τα οποία είναι σημαντικό να γνωρίζεις ώστε να μπορείς να τα αναγνωρίσεις έγκαιρα.

Η συστροφή του όρχι μπορεί να είναι ένα από τα προβλήματα αυτά. Υπάρχει πιθανότητα, χωρίς να υφίσταται ιδιαίτερος λόγος, ο όρχις να συστραφεί γύρω από τον εαυτό του και να τραυματιστεί η αρτηρία που του παρέχει αίμα. Ως συνέπεια, εμποδίζεται η αιμάτωση του όρχι και προκύπτει έντονος πόνος κι πρήξιμο στο όσχεο. Στην περίπτωση αυτή είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση για να μην ατροφήσει ή νεκρωθεί ο όρχις.

Ένα άλλο πρόβλημα που μπορεί να εμφανιστεί στους όρχεις είναι η κιρσοκήλη, όπου παρατηρείται συσσώρευση αίματος στις φλέβες της περιοχής αυτής. Πρόκειται για μια πάθηση η οποία μπορεί να κάνει το σπέρμα ασθενές και να επιφέρει υπογονιμότητα. Στην περίπτωση της κιρσοκήλης είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπισή της..
Επιπλέον, η υδροκήλη είναι μια πάθηση όπου εμφανίζεται συσσώρευση υγρού γύρω από τον όρχι μέσα στο όσχεο. Η υδροκήλη δημιουργείται από την παραμονή ανοιχτού καναλιού επικοινωνίας μεταξύ της κοιλιάς και όσχεου. Το κανάλι αυτό επικοινωνίας ήταν στην ουσία ο «δρόμος» από τον οποίο οι όρχεις κατέβηκαν και πέρασαν στο όσχεο αλλά δεν έκλεισε ή δεν έκλεισε επαρκώς, όπως θα έπρεπε. Η υδροκήλη μπορεί να αντιμετωπιστεί με χειρουργική επέμβαση η οποία έχει στόχο το κλείσιμο του καναλιού αυτού ώστε να μην περνάει πλέον υγρό στο όσχεο.

Ένα ακόμη πρόβλημα των όρχεων είναι οι κύστες του σπερματικού τόνου ή της επιδιδυμίδας. Υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθούν κύστες στο σπερματικό τόνο, δηλαδή στο σύνολο των αγγείων που αιματώνουν τον όρχι και στο κανάλι που μεταφέρει τα σπερματοζωάρια. Με την κατάλληλη επέμβαση αφαιρούνται οι κύστες αυτές.

Επίσης σοβαρή πάθηση είναι και οι όγκοι που μπορεί να παρουσιαστούν στους όρχεις. Παρά το γεγονός ότι είναι ένα πρόβλημα που δεν έχει μεγάλη συχνότητα εμφάνισης, είναι απαραίτητο να εντοπίζεται έγκαιρα και να αντιμετωπίζεται. Η ψηλάφηση των όρχεων μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό των όγκων. Είναι σημαντικό το αγόρι, από την ηλικία των εννέα χρόνων και μετά, να έχει εξοικειωθεί μα την διαδικασία της ψηλάφησης των όρχεων που θα συμβάλλει στην πρόληψη τέτοιων προβλημάτων.

Πως θα καταλάβουμε ότι το μέγεθος του πέους του είναι φυσιολογικό;

Μια από τις συχνότερες ανησυχίες ενός νέου γονέα είναι για την «κανονικότητα» του μεγέθους του πέους του γιού του. Ερωτήματα όπως, «είναι φυσιολογικό το μέγεθος του πέους στην ηλικία που βρίσκεται;», «μήπως δεν μεγαλώσει άλλο το πέος του γιού μου και μείνει στάσιμο;» και «πως θα μπορέσω να καταλάβω αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα;», συχνά αναστατώνουν και προβληματίζουν τους γονείς. Τα ερωτήματα αυτά είναι πιθανό να επιφέρουν εντάσεις ανάμεσα στη μητέρα και τον πατέρα, καθώς ο ένας γονιός μπορεί να ανησυχεί περισσότερο από τον άλλο.

Τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι το μέγεθος του πέους του παιδιού κατά την παιδική ηλικία δεν αποτελεί ένδειξη του πώς θα εξελιχθεί τελικά κατά την ενήλική ζωή. Καθώς το αγόρι αναπτύσσεται σωματικά, παράλληλα αναπτύσσονται τα γεννητικά του όργανα, το πέος και οι όρχεις. Η ανάπτυξη αυτή βρίσκεται σε έξαρση στην περίοδο της εφηβείας. Η ορμονική αφύπνιση του οργανισμού συνεισφέρει στην ανάπτυξη του πέους και των όρχεων, ενώ με το κλείσιμο της εφηβικής περιόδου σταθεροποιείται το μέγεθός τους.

Δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη «φυσιολογικότητα» του μεγέθους του πέους στην παιδική ηλικία. Σε ένα παχουλό παιδί, το πέος του μπορεί να είναι βυθισμένο μέσα στο λίπος, με συνέπεια να μοιάζει, όχι όμως να είναι, μικρό. Επίσης, το μέγεθος των γεννητικών οργάνων διαφέρει από αγόρι σε αγόρι της ίδιας ηλικίας. Δηλαδή είναι πιθανό ένα αγοράκι πέντε ετών να έχει μικρότερο πέος από ένα συνομήλικό του, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δε θα έχει φυσιολογικό μέγεθος πέους, όταν ολοκληρωθεί η σωματική του ανάπτυξη.

Η κόρη μου με ρώτησε αν κάνουμε σεξ με τον μπαμπά. Δεν ξέρω τι θα πρέπει να της απαντήσω.

Είναι σύνηθες το παιδί να θέλει να μάθει πληροφορίες για τη συμπεριφορά και τη συναισθηματική ζωή των γονιών του. Μερικές φορές μπορεί να έχει ακούσει από συνομήλικους ή συμμαθητές για τη σεξουαλική ζωή των γονιών τους. Ή μπορεί να μας έχει δει κρυφά σε μια στιγμή που κάναμε έρωτα. Έτσι μπορεί να έρθει σε εμάς και να μας ρωτήσει αν κάνουμε σεξ. Μπορεί να νιώσουμε αμηχανία και προβληματισμό στο τι θα πρέπει να απαντήσουμε. Σε μια τέτοια ερώτηση μπορούμε να απαντήσουμε «ναι». Μπορούμε χρησιμοποιώντας απλές και κατανοητές λέξεις να του δώσουμε να καταλάβει τι σημαίνει να έχει σεξουαλική ζωή ο μπαμπάς και η μαμά και ότι με αυτό τον τρόπο αγαπιούνται και ενώνονται τα σώματά τους. Το παιδί είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι οι γονείς του αγαπιούνται έχουν σεξουαλική ζωή, εφόσον αυτή δεν γίνεται αντιληπτή από το ίδιο. Αυτό του δημιουργεί ένα αίσθημα ασφάλειας, ενισχύοντας την εικόνα που έχει για τη σταθερότητα της οικογένειας.

Μπορούμε να είμαστε γυμνοί μπροστά στο παιδί μας;

Στην περίπτωση που το παιδί μας δει γυμνούς δεν θα πρέπει να αντιδράσουμε έντονα και απότομα, ούτε να αισθανθούμε ενοχικά, απλώς θα πρέπει να του ζητήσουμε να βγει από το δωμάτιο για να ντυθούμε.

Δεν χρειάζεται οι γονείς να ανησυχούν για τη φυσιολογική ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού, αν συμβεί ένα συμβάν όπως το παραπάνω. Από την άλλη μεριά, είναι σημαντικό να μην κυκλοφορούν συστηματικά οι γονείς με προκλητικό τρόπο, εκθέτοντας το σώμα τους στο παιδί. Το γυμνό σώμα των ενηλίκων είναι κάτι ξένο για το παιδί, κάτι που δεν γνωρίζει και συνεπώς του προκαλεί ενδιαφέρον. Εκείνο το παρατηρεί και το συγκρίνει με το δικό του, κάτι που μπορεί να το αγχώσει, απειλώντας τη ψυχοσεξουαλική του ανάπτυξη και δίνοντάς του το μήνυμα ότι δεν υπάρχουν όρια.

Κάθε παιδί έχει την τάση να εισβάλλει στο χώρο μας, στο μπάνιο ή στο δωμάτιό μας και σε προσωπικές μας στιγμές, επομένως στους περισσότερους γονείς έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο. Η οριοθέτηση σε αυτές τις συμπεριφορές είναι πολύ σημαντική και για το γονιό και για το παιδί. Πρέπει δηλαδή να το μάθουμε να μην εισβάλλει αιφνίδια σε αυτούς τους χώρους και να ελέγχει την παρορμητική του συμπεριφορά. Η δική μας στάση λειτουργεί σαν πρότυπο και μεγαλώνοντας θα καταλάβει τη σημασία του σεβασμού του προσωπικού χώρου.

Η κόρη μου, μου ζητάει συχνά να κάνουμε μαζί μπάνιο. Πως πρέπει να αντιδράσω;

Δεν είναι σπάνιο το παιδί μας να μας ζητήσει να κάνουμε μπάνιο μαζί του. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι από μια ηλικία και μετά, συνήθως από πέντε ή έξι ετών, θα πρέπει να αποφεύγουμε να κάνουμε μαζί μπάνιο και να το ενισχύουμε να πλένεται μόνο του. Είναι ωφέλιμο, να του δείξουμε να καταλάβει ότι ο χώρος του μπάνιου είναι προσωπικός και ότι εκεί πρέπει μόνο του να πλένεται και να φροντίζει την υγιεινή του σώματός του. Επιπλέον, με τον τρόπο αυτό, θα βοηθήσουμε το παιδί να ανταπεξέλθει και σε άλλες καταστάσεις εκτός σπιτιού, όπως για παράδειγμα αν βρεθεί σε ένα συγγενικό σπίτι ή στην κατασκήνωση.

Το παιδί ζητάει να φιλάει στο στόμα τη μητέρα όταν είναι οι δυο τους. Πως πρέπει να αντιδράσει η μητέρα;

Το φιλί του παιδιού στο στόμα της μητέρας δεν συμβολίζει κάποια ανάρμοστη συμπεριφορά και δεν θα πρέπει να γεμίζει την μητέρα με φόβο και ενοχές.

Είναι όμως σημαντικό, η μητέρα να οριοθετήσει σταδιακά το παιδί και να αποφύγει το φιλί στο στόμα. Αυτό μπορεί να γίνει απλά, εξηγώντας στο παιδί ότι το φιλί στο στόμα γίνεται μεταξύ του μπαμπά και της μαμάς και ότι η αγάπη της μητέρας προς το παιδί είναι διαφορετική και εκφράζεται με άλλον τρόπο.

Μπορούμε να φιλιόμαστε με το/τη σύζυγο μπροστά στο παιδί μας;

Πολλοί νέοι γονείς, από φόβο και ντροπή μήπως εκτεθούν μπροστά στο παιδί τους, αποφεύγουν να εκφραστούν με διαχυτικότητα παρουσία του. Αυτό πολλές φορές οδηγεί σε ακραίου τύπου συμπεριφορές, όπου οι γονείς αποφεύγουν οποιαδήποτε εκδήλωση τρυφερότητας, αγάπης και ερωτισμού ακόμα και αν πρόκειται για μια αγκαλιά ή για ένα απλό φιλί. Μια τέτοια ακραία αντίληψη είναι πιθανό να απομακρύνει το ζευγάρι, αλλά ακόμα και το ίδιο το παιδί, είναι πιθανό να εκλάβει αυτή τη συμπεριφορά ως συναισθηματική απόσταση και απομάκρυνση των γονιών του, μέσω της οποίας στερείται υγιή πρότυπα διαπροσωπικών σχέσεων.

Από την άλλη πλευρά, μια εκ διαμέτρου αντίθετη συμπεριφορά είναι δυνατό να έχει αρνητικά αποτελέσματα για την ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού. Για παράδειγμα, προκλητικά και παρατεταμένα φλιά από την πλευρά των γονέων είναι πιθανό να προκαλέσουν αισθήματα ζήλιας, ακόμα και φθόνο, ειδικά στο μικρό αγόρι που βιώνει συναισθήματα ανταγωνισμού προς τον πατέρα του. Το παιδί, παγιδευμένο στα αισθήματα κτητικότητας που νιώθει σε αυτή την ηλικία, είναι ανήμπορο να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση.

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Είναι ωφέλιμο, οι γονείς να εκφράζουν με άνεση αλλά χωρίς υπερβολές και σεξουαλικές χειρονομίες τα συναισθήματα αγάπης και τρυφερότητας που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.

Είναι αναμενόμενο το παιδί να δυσανασχετήσει τις πρώρες φορές που θα δεί τον μπαμπά του να αγκαλιάζει και να φιλάει τη μαμά του. Ωστόσο, η συμπεριφορά αυτή θα υποχωρήσει και το παιδί θα αρχίσει να εκλαμβάνει ως θετική την εκδήλωση συναισθημάτων αγάπης από τους γονείς του. Με αυτό τον τρόπο, οι γονείς μεταφέρουν στο παιδί την εικόνα ενός αγαπημένου ζευγαριού, ενισχύοντας τις εγγραφές του για μια συναισθηματικά ισορροπημένη οικογενειακή ζωή.

Αν μας «πιάσει» το παιδί να κάνουμε σεξ, πως πρέπει να αντιδράσουμε;

Συχνά, οι γονείς πανικοβάλλονται μπροστά σε μια τέτοια απρόσμενη κατάσταση και φανερώνουν έντονο φόβο και αμηχανία. Πολλές φορές, το ζευγάρι νιώθει ενοχές ότι το γεγονός αυτό τους εκθέτει και ότι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχοσεξουαλική εξέλιξη του παιδιού. Φοβούνται ότι η εικόνα που είδε μπορεί να το τραυματίσει. Μέσα στον πανικό τους, οι γονείς μπορεί να πάρουν απολογητική θέση ή να μαλώσουν τα παιδιά τους. Μια τέτοια αντίδραση ωστόσο δεν ενδείκνυται, αφού φορτώνει τα παιδιά με αρνητικά μηνύματα για την σεξουαλική πράξη, όπως για παράδειγμα ότι το σεξ είναι κάτι απαγορευμένο ή ανήθικο. Οι γονείς οφείλουν να εξηγήσουν στο παιδί, πως δεν πρέπει να μπαίνει στο δωμάτιο τους χωρίς να ρωτήσει και ότι όπως εκείνο έχει το δικό του προσωπικό χώρο, έτσι και εκείνοι έχουν δικό τους δωμάτιο.

Ένα παιδί που κάποια στιγμή έγινε θεατής μιας σεξουαλικής σκηνής ανάμεσα στους γονείς του, δεν κινδυνεύει να εμφανίσει κάποια ψυχολογική ή σεξουαλική δυσκολία στο μέλλον, περισσότερο από κάποιο άλλο παιδί.

Παρόλα αυτά, ένα τέτοιο περιστατικό θα πρέπει να προβληματίσει τους γονείς για το πόσο ξεκάθαρα είναι τα όρια και οι κανόνες μέσα στο σπίτι. Οι γονείς πρέπει να οριοθετήσουν τη δική τους κρεβατοκάμαρα, ως έναν χώρο που εκείνοι έχουν το δικαίωμα να ξεκουραστούν και να απομονωθούν. Είναι σαφές ότι ένα μικρό παιδί δεν γνωρίζει αυτόματα πώς να φερθεί και είναι ευθύνη των γονιών του να του το διδάξουν αυτό.

Μπορεί το παιδί μας να κοιμάται μαζί μας στην κρεβατοκάμαρα;

Η απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι «όχι». Το παιδί δεν πρέπει να κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι ή ακόμα και στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς του. Είναι σημαντικό από την ηλικία των 2 ετών, να μάθει σιγά σιγά να έχει το δικό του προσωπικό χώρο και να οριοθετείται εκεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται γενικώς το παιδί να μπαίνει στο δωμάτιό μας. Μπορεί για παράδειγμα, να έρθει και να ξαπλώσει με τους γονείς του κοιτάζοντας τηλεόραση ή για να παίξουνε όλοι μαζί κάποιο παιχνίδι για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Όσο εύκολο και αν ακούγεται, όταν το παιδί έχει συνηθίσει σε μια κατάσταση όπου το να κοιμάται μαζί με τους γονείς του είναι επιτρεπτό και φυσιολογικό, η αλλαγή του δεδομένου αυτού μπορεί να φέρει αντιδράσεις, για τις οποίες οι γονείς πρέπει να είναι προετοιμασμένοι. Τα κλάματα και οι φωνές από την πλευρά του παιδιού ακολουθούν συχνά τέτοιες αλλαγές. Το παιδί δεν μπορεί να καταλάβει τον αποκλεισμό του από την ασφάλεια που του παρέχει το κρεβάτι των γονιών του και είναι λογικό να αντιδρά. Δεν είναι λίγες και οι φορές που μπορεί να ξυπνήσει τη νύχτα και να μπει κρυφά στην κρεβατοκάμαρα, με αφορμή ότι είδε ένα κακό όνειρο, εκλιπαρώντας για τη θαλπωρή των γονιών του.

Μια τέτοια κατάσταση είναι δύσκολη για τους περισσότερους γονείς, οι οποίοι συχνά υποκύπτουν στο «συναισθηματικό εκβιασμό» του παιδιού. Είναι σημαντικό όμως να τονίσουμε, ότι υποχωρήσεις τέτοιου είδους ενισχύουν αυτή τη συμπεριφορά, ενώ παράλληλα δίνουν αντιφατικά μηνύματα για τους κανόνες τη οικογένειας αλλά και για τον προσωπικό χώρο του καθενός. Σε όλες τις περιπτώσεις ο γονιός πρέπει να παίρνει το παιδί αγκαλιά και να πηγαίνουν μαζί στο δωμάτιό του, μέχρι εκείνο να κοιμηθεί. Όταν οι γονείς ακολουθήσουν κοινή και σταθερή τακτική πάνω σε αυτό το θέμα, τότε σε λίγες εβδομάδες το παιδί θα μάθει να οριοθετείται στο δικό του χώρο και να αισθάνεται ασφαλές εκεί.

Με αυτό τον τρόπο δεν τιμωρούμε το παιδί μας, αλλά φροντίζουμε να του προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό μέλλον. Χτίζουμε το πρώτο στάδιο της απεξάρτησής από τους γονείς, το πρώτο βήμα προς την ωρίμανσή της προσωπικότητάς του. Το παιδί λαμβάνει την αίσθηση ότι κατάφερε να αυτονομηθεί, ότι είναι και αυτό δυνατό και ικανό, αίσθηση που θα του δώσει τη δυνατότητα να παίρνει πρωτοβουλίες και αποφάσεις στο μέλλον.

Το παιδί μου έτυχε να με δει να βγαίνω γυμνός από το μπάνιο. Τι θα πρέπει να κάνω;

Είναι καλό ο γονιός να αποφεύγει καταστάσεις όπου το παιδί θα μπορεί να τον βλέπει γυμνό, καθώς σε αυτήν την ηλικία η γύμνια δεν είναι θετική εικόνα για την ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού. Ωστόσο, αν αυτή είναι μία μεμονωμένη κατάσταση, που δεν έχει προκλητικό και συστηματικό χαρακτήρα δεν αποτελεί απειλή για το παιδί. Το να κυκλοφορούμε όμως απροκάλυπτα και τακτικά γυμνοί μπροστά στο παιδί είναι λάθος, γιατί εκείνο είναι πιθανό να συγκρίνει τα γεννητικά του όργανα με αυτά των μεγάλων ή ακόμα και να αισθανθεί διέγερση.

Αν κάποια στιγμή τύχει το παιδί, να μας δει γυμνούς στο μπάνιο ή στο δωμάτιο, αυτό δε θα πρέπει να μας κάνει να αντιδράσουμε έντονα ή με ενοχές και αγωνία. Απλά, μπορούμε να του ζητήσουμε να περάσει έξω λέγοντας του ήρεμα και απλά: «με συγχωρείς ένα λεπτό να ντυθώ...». Παράλληλα, είναι σημαντικό να οριοθετήσουμε το παιδί, μεταφέροντάς του το μήνυμα ότι η τουαλέτα ή το δωμάτιο είναι προσωπικοί χώροι και δεν θα πρέπει να εισβάλλει σε αυτούς αιφνίδια.

Η κόρη μου λέει συχνά ότι αγαπάει τον μπαμπά της και θέλει να τον παντρευτεί. Τι να κάνω;

Το κορίτσι που βρίσκεται σε αυτή την ηλικία, μέσα από την αφέλεια, την αθωότητα και τον παρορμητισμό της ηλικία της, εκφράζει συχνά την επιθυμία της να παντρευτεί τον μπαμπά. Η παραπάνω συμπεριφορά είναι μία συνήθης κατάσταση. Άλλωστε, στην ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη, σύμφωνα με τον Freud, το σύνδρομο της Ηλέκτρας που είναι τα ερωτικά συναισθήματα της κόρης προς τον πατέρα, είναι ένα φυσιολογικό στάδιο στην πορεία του παιδιού, που ξεκινά γύρω στα τέσσερά του χρόνια και τελειώνει γύρω στα έξι ή εφτά χρόνια.

Η μητέρα ακούγοντας την κόρη να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο είναι πιθανό να αναστατωθεί, να αγχωθεί, να θυμώσει ή ακόμα και να ζηλέψει. Έτσι μπορεί να απαντήσει στην κόρη της με επιθετικό τρόπο ξεχνώντας ότι μιλάει σε ένα μικρό κορίτσι και όχι σε μια ενήλικη γυναίκα.

Ο κατάλληλος τρόπος για να αντιδράσει είναι να είναι χαλαρή και να αντιμετωπίσει την κατάσταση με ήρεμο τρόπο, λέγοντάς της απλά για παράδειγμα: «όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις ποιος άνδρας πραγματικά σου ταιριάζει και ίσως να βρεις κάποιον που μοιάζει με τον μπαμπά». Συνοψίζοντας, θα λέγαμε πως δεν θα πρέπει να γκρεμίζουμε ή να ενοχοποιούμε αυτή την επιθυμία του παιδιού, αλλά και ούτε να την ενισχύουμε.

Ανησυχώ γιατί το παιδί μου πολλές φορές κοιτάζεται για αρκετή ώρα στον καθρέπτη και δείχνει να θαυμάζει τον εαυτό του. Πρέπει να κάνω κάτι;
Πράγματι, ο γονιός μπορεί να απορήσει ή και να ανησυχήσει μπροστά στην εικόνα του παιδιού του που στέκεται για ώρα και θαυμάζει τον εαυτό του μπροστά στον καθρέφτη. Ωστόσο, αυτή η συμπεριφορά αυτοθαυμασμού του παιδιού είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι αυτής της ηλικιακής περιόδου. Με αυτό τον τρόπο, το παιδί χτίζει την αυτοεικόνα του, κατανοεί το σώμα του και ενισχύει την ταυτότητα του φύλου του.

Οι γονείς δεν θα πρέπει να αποθαρρύνουν το παιδί από αυτή τη διαδικασία γνωριμίας με την εικόνα του, αλλά να ενισχύσουν τη θετική αίσθηση του εαυτού του και να μεταφέρουν μηνύματα αποδοχής.

Πως μπορεί να αντιδράσει ένας γονιός όταν αντικρίσει το παιδί του να «αυνανίζεται»;

Τα παιδιά βιώνουν από πολύ μικρή ηλικία ερεθίσματα ευχαρίστησης που σχετίζουν με τα γεννητικά τους όργανα. Τα βρέφη ανακαλύπτουν τον εαυτό τους και το σώμα τους. Πιάνουν τις πατούσες τους, την κοιλιά τους, τα χέρια τους. Προσπαθούν να ορίσουν την εικόνα του εαυτού τους και το πώς αυτή βιώνεται μέσα από τις αισθήσεις του. Πολύ συχνά αγγίζουν και τα γεννητικά τους όργανα και μαθαίνουν ότι παίρνουν ευχαρίστηση από την πράξη αυτή. Δεν είναι καθόλου σπάνιο για τους γονείς να αντικρίσουν το παιδάκι τους να τρίβεται στο κρεβάτι του, ή να χαϊδεύει τα γεννητικά του όργανα. Στην αρχή, οι περισσότεροι γονείς ανησυχούν με αποτέλεσμα να είναι αμήχανοι και διστακτικοί στις αντιδράσεις τους.

Ειδικά όταν οι εγγραφές των γονιών θεωρούν τον αυνανισμό ως κάτι «κακό», «ανήθικο» ή ακόμα και «παθολογικό», τότε παρατηρούμε συχνά ακραίες αντιδράσεις απέναντι στο παιδί. Του φωνάζουν, το μαλώνουν, πολλές φορές το χτυπάνε κιόλας για να σταματήσει άμεσα την «ανάρμοστη αυτή συμπεριφορά». Τότε το παιδί, γεμάτο ενοχές αποσύρεται, κλείνεται στον εαυτό του και αναρωτιέται τι έκανε για να τιμωρηθεί. Το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει, είναι ότι τα «γεννητικά όργανα δεν πρέπει να τα ακουμπάει, είναι κακό, δεν πρέπει να παίρνει ευχαρίστηση από αυτό, γιατί δυσαρεστεί τους γονείς του», ή από την άλλη μεριά ότι «με αυτό τον τρόπο κερδίζει σίγουρα την προσοχή των γονιών του». Για να αποφύγουν οι γονείς την ενοχοποίηση της σεξουαλικότητας των παιδιών τους, που πολλές φορές οδηγεί και σε ανάπτυξη σεξουαλικών και όχι μόνο δυσλειτουργιών στο μέλλον, είναι απαραίτητο να κατέχουν της απαραίτητη γνώση γύρω από το θέμα.

 

ΗΛΙΚΙΑ 3 ΕΩΣ 7 ΧΡΟΝΩΝ

- ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΗ
- ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ – ΕΡΩΤΙΣΜΟΣ
- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΡΟΛΟΥ
- ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΡΟΛΟΥ – ΦΥΛΟΥ

ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟ

ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ - ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ

 

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ο παιδικό αυνανισμός είναι μια συμπεριφορά που εκδηλώνεται πολύ συχνά στα μικρά παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Αυτό σημαίνει απλά ότι το παιδί ανακάλυψε την ευχαρίστηση που προέρχεται από το σώμα του, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί μια οργανωμένη, συνειδητή, σεξουαλική συμπεριφορά, όπως συμβαίνει κατά την εφηβεία του. Η ευχαρίστηση που νιώθει του δημιουργεί θέληση να την ξανανιώσει στο μέλλον και το οδηγεί στην επανάληψη αυτής της συμπεριφοράς.

Ο καλύτερος τρόπος για να χειριστούν οι γονείς μια τέτοια κατάσταση είναι με τη μέθοδο της «απόσπασης της προσοχής». Με το να αποσπάσουν την προσοχή του παιδιού, κατευθύνοντας το προς μια άλλη ευχάριστη για το παιδί δραστηριότητα μπορούν να επιτύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, μπορούν να του δείξουν κάτι άλλο, να του δώσουν το παιχνίδι του, να καλέσουν το παιδί να βοηθήσει τη μαμά σε κάτι που το χρειάζεται.

Τέλος, οι γονείς πρέπει να θυμούνται ότι ο αυνανισμός εφόσον γίνεται μέσα στον ιδιωτικό χώρο του παιδιού, είναι μια φυσιολογική δραστηριότητα που βοηθάει το παιδί να ανακαλύψει τον εαυτό του και να μεταβεί ομαλά και σταδιακά προς την εφηβεία και την ενηλικίωση του.

Το παιδί μας μιλάει άσχημα και χυδαία. Τι πρέπει να κάνουμε;

Πολλές φορές, οι γονείς σαστίζουν μπροστά στην εικόνα του παιδιού τους που βρίζει και συμπεριφέρεται με ανάρμοστο τρόπο. Στην περίπτωση αυτή, η γκάμα των συμπεριφορών μπορεί να περιλαμβάνει ύβρεις, χειρονομίες και προκλητική συμπεριφορά. Συνήθως, αυτή η συμπεριφορά εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα την περίοδο που το παιδί αρχίζει να κοινωνικοποιείται στο σχολείο του και αρχίζει να μιμείται τη συμπεριφορά των άλλων παιδιών. Άλλοτε, η προκλητική συμπεριφορά εστιάζεται περισσότερο ως προς το άλλο φύλο, κάτι που προκαλεί την έντονη αμηχανία του πατέρα και της μητέρας του.

Σε καμία περίπτωση, οι γονείς μπροστά σε μία τέτοια συμπεριφορά του παιδιού δεν πρέπει να αντιδράσουν με υπερβολή και ένταση. Ωστόσο, οφείλουν να οριοθετήσουν το παιδί τους και να του εξηγήσουν ότι η συμπεριφορά του θα πρέπει να είναι σωστή και να δείχνει σεβασμό και ευγένεια απέναντί στους άλλους. Ένα κοινό λάθος που κάνουν οι γονείς σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να τιμωρούν το παιδί αλλά και να το προσβάλλουν αποδίδοντας τη συμπεριφορά αυτή στον «κακό» του χαρακτήρα. Είναι όμως πολύ πιο βοηθητικό για το παιδί να οριοθετείται με ήρεμο και απλό τρόπο και να αποθαρρύνεται για την συγκεκριμένη συμπεριφορά και όχι συνολικά σαν προσωπικότητα. Εάν, ωστόσο, η συμπεριφορά αυτή λάβει ακραίες διαστάσεις, τότε οι γονείς πρέπει να διερευνήσουν περισσότερο το τι μπορεί να συμβαίνει. Είναι χρήσιμο να γνωρίζουν βασικά πράγματα για τις παρέες του παιδιού τους και για τον τρόπο που κοινωνικοποιείται στο σχολείο. Εάν το πρόβλημα συνεχιστεί, τότε έχει σημασία να εξετάσουν το ενδεχόμενο να υπάρχουν άλλοι στρεσογόνοι παράγοντες που βρίσκονται πίσω από αυτή την συμπεριφορά.

Τυχαία ανακάλυψα ότι το παιδί μου παρακολουθεί στην τηλεόραση ταινίες σεξουαλικού περιεχομένου. Τι πρέπει να κάνω;

Είναι σημαντικό οι γονείς να μην αφήνουν τα παιδιά τους να παρακολουθούν ταινίες που προβάλλονται στην τηλεόραση με σεξουαλικό περιεχόμενο, καθώς οι εικόνες αυτές που απευθύνονται σε ενήλικα άτομα μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση και να μπερδέψουν το παιδί. Ωστόσο, αν συμβεί κάτι τέτοιο ο γονιός θα πρέπει να αντιδράσει ήρεμα, με ψυχραιμία, χωρίς να επικρίνει ή να μαλώσει το παιδί. Μια τέτοια συμπεριφορά ίσως του περάσει το μήνυμα, ότι είναι κάτι το απαγορευμένο και τότε το παιδί από αντίδραση μπορεί να θελήσει να την επαναλάβει.

Μπορεί λοιπόν, ο γονιός να οριοθετήσει το παιδί του λέγοντας του ξεκάθαρα, ότι το υλικό αυτό είναι απαγορευτικό για την ηλικία του και την ψυχολογία του και ότι απευθύνεται σε μεγαλύτερα άτομα. Παράλληλα, είναι θεμιτό να επιτρέπουμε στο παιδί να βλέπει τηλεόραση σε ώρες που γνωρίζουμε ότι δεν προβάλλονται προγράμματα ακατάλληλα για ανηλίκους, ή ακόμα και να αποσυντονίζουμε τα κανάλια που γνωρίζουμε ότι προβάλλουν σεξουαλικό υλικό, όταν το παιδί τυχαίνει να μένει στο σπίτι μόνο του.

Η δασκάλα του γιου μου με ενημέρωσε ότι κατά τη διάρκεια του μαθήματος το παιδί αγγίζει τα γεννητικά του όργανα προκαλώντας αρνητικές αντιδράσεις των συμμαθητών του. Τι θα πρέπει να κάνω;

Μια τέτοια συμπεριφορά είναι πιθανό να σημαίνει ότι το παιδί έχει άγχος και ψυχική πίεση. Συχνά, αυτή η συμπεριφορά κρύβει πίσω της μια άσχημη και συγκρουσιακή σχέση των γονιών. Το παιδί θέλει να τραβήξει το ενδιαφέρον από το περιβάλλον του και να λυθούν τα προβλήματα που το στεναχωρούν και το αγχώνουν. Στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητο να υπάρξει συνεργασία μεταξύ των γονέων και της δασκάλας. Οι γονείς είναι ωφέλιμο να μιλήσουν στο παιδί για το πώς αισθάνονται για αυτή τη συμπεριφορά του και για το κατά πόσο σωστή και κατάλληλη είναι αυτή η πράξη μέσα στην τάξη. Επιπλέον, είναι σημαντικό οι γονείς να μιλήσουν με ψυχολόγο για να εξετάσουν την πιθανότητα η σχέση τους να δημιουργεί ένταση στο παιδί.

Βρήκα στο δωμάτιο του παιδιού μου ένα περιοδικό με τολμηρό περιεχόμενο. Ποια θα πρέπει να είναι η αντίδρασή μου;

Τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν και περνούν το κατώφλι της προεφηβείας και μετά της εφηβείας αρχίζουν να βιώνουν πιο έντονη την περιέργεια να ανακαλύψουν το σεξ και την σεξουαλικότητά τους. Ετσι, δεν είναι καθόλου απρόσμενο να ανακαλύψουμε ότι το παιδί μας δανείστηκε ή και αγόρασε ένα περιοδικό με τολμηρό περιεχόμενο και το έκρυψε στο δωμάτιό του.

Η αντίδραση των γονιών δεν θα πρέπει να είναι απότομη και έντονη από τη στιγμή που μια τέτοια συμπεριφορά του παιδιού αποτελεί φυσιολογική αντίδραση στην πορεία της ενηλικίωσης του. Επιπλέον, οι γονείς θα πρέπει να αντιδράσουν με ήρεμο τρόπο γιατί έτσι θα αποφύγουν να ενισχύσουν την περιέργεια του παιδιού και το ενδεχόμενο να επιμείνει στην χρήση τέτοιων εντύπων. Είναι καλύτερα, να απομακρύνουν το υλικό αυτό και να συζητήσουν ήπια με το παιδί για τις απορίες και τις αναζητήσεις που έχει γύρω από το θέμα του σεξ. Είναι επίσης χρήσιμο να ενισχύσουμε το παιδί μας να αναζητήσει πιο αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης όπως είναι η ενημέρωση από ειδικά βιβλία.

Πότε και με ποιο τρόπο πρέπει το παιδί να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο;

Πράγματι, πολλοί γονείς από πολύ νωρίς θεωρούν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το internet απαραίτητο εργαλείο που βοηθά το παιδί τους να ενημερωθεί, να διευρύνει τις γνώσεις του, να βρει εύκολα, γρήγορα και ανέξοδα πληροφορίες για τις εργασίες του σχολείου, ή ακόμα και να εξοικειωθεί με την τεχνολογία που η εποχή επιτάσσει. Ωστόσο, όταν μιλάμε για παιδιά πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεχτικοί, καθώς όσο ελκυστικό και αν είναι το διαδίκτυο δεν παύει να εγκυμονεί πολλούς κινδύνους. Αναφορικά με το πότε ένα παιδί πρέπει να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο δεν υπάρχει καθορισμένη ηλικία έναρξης. Έχει παρατηρηθεί, πως ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο γίνεται ολοένα και μικρότερος. Στις μέρες μας, σε πολλά σχολεία του δημοτικού τα παιδιά χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στα πλαίσια του μαθητικού προγράμματος.

Αυτό που κυρίως έχει σημασία είναι ο τρόπος χρήσης από της πλευρά του παιδιού. Είναι αυτονόητο πως θα πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα και έλεγχος από τους γονείς ή τους άλλους φροντιστές του παιδιού για τις ιστοσελίδες που αυτό επισκέπτεται. Οι γονείς πρέπει να αφιερώσουν χρόνο για να εξηγήσουν στο παιδί ποιος είναι ο κατάλληλος και επιτρεπτός τρόπος χρήσης και να του πουν με ακρίβεια ποιοι κίνδυνοι υπάρχουν, τι θα πρέπει να προσέχει και πως θα μάθει να τους αποφεύγει. Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να δίνει από μόνο του προσωπικά στοιχεία ακόμα και αν του ζητηθούν ή να συνομιλεί με άγνωστα άτομα ή να συναντήσει σε κάποιο μέρος κάποιο από αυτά.

Το παιδί πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο με κανόνες και όρια καθώς αυτό εύκολα μπορεί να γίνει εθιστικό. Δεν θα πρέπει να αφιερώνει σε αυτό πολύ χρόνο και να του αποσπά την προσοχή από τα μαθήματά του στο σχολείο. Μπορούν να τοποθετήσουν τον υπολογιστή σε έναν κοινόχρηστο χώρο του σπιτιού (πχ σαλόνι) και όχι στο παιδικό δωμάτιο, ώστε το παιδί να μην μπορεί να απομονωθεί ανενόχλητο στο δωμάτιό του. Τέλος, μπορούν να προμηθευτούν κατάλληλα λογισμικά που δεν επιτρέπουν την είσοδο σε σελίδες πορνογραφικού περιεχομένου ή σε άλλα ακατάλληλα sites.

 

Αν θέλετε να διαβάσετε το δεύτερο μέρος του άρθρου πατήστε εδώ

 

Απόσπασμα από το βιβλίο "100 Ερωτήσεις & Απαντήσεις για τον Γονιό, το Παιδί και τον Έφηβο"

 

 

 

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Θάνος Ασκητής

Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Παν/μίου Αθηνών
Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας
Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας

Ιστότοπος: https://www.askitis.gr

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.