Πάρα πολλοί ασθενείς λαμβάνουν θεραπεία κατά του καρκίνου του θυρεοειδούς, η οποία καταστρέφει τον θυρεοειδικό ιστό, αλλά μπορεί να βλάψει παράλληλα κι άλλους ιστούς, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο Cancer, διαπιστώνει ότι οι γιατροί υποβάλουν σε θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ασθενείς αρχικού σταδίου και χαμηλού κινδύνου όγκους του θυρεοειδούς, η οποία δεν αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης, αλλά μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τον ασθενή με την εμφάνιση δευτεροπαθούς καρκίνου.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι οι χαμηλού κινδύνου ασθενείς δεν χρειάζονται ραδιενεργό ιώδιο», ανέφερε στο Reuters Health ο, εκ των συντακτών της μελέτης, Dr. Ian Ganly, από το Memorial Sloan-Kettering Cancer Center της Νέας Υόρκης.

«Επομένως δεν υπάρχει ανάγκη έκθεσης αυτών των ασθενών σε οποιοδήποτε κίνδυνο με θεραπεία (ραδιενεργού ιωδίου)», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Ένωσης Θυρεοειδούς (American Thyroid Association), το ραδιενεργό ιώδιο θα πρέπει να χρησιμοποιείται επιλεκτικά και σε ασθενείς με ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου όγκους του θυρεοειδούς. Σε αυτούς τους ασθενείς, η θεραπεία βοηθά στην πρόληψη επανεμφάνισης του καρκίνου μετά από τη χειρουργική επέμβαση, ανέφερε ο Dr. Ganly.

Αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι το ραδιενεργό ιώδιο βοηθά τους ασθενείς με πολύ μικρούς, χαμηλού κινδύνου όγκους, οι οποίοι διαγιγνώσκονται όλο και συχνότερα στις ΗΠΑ, καθώς βελτιώνεται η ανίχνευση του καρκίνου.

Η χειρουργική επέμβαση μερικής ή ολικής αφαίρεσης του θυρεοειδούς αρκεί συνήθως για να θεραπεύσει ασθενείς με όγκους χαμηλού κινδύνου, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Για να μελετήσουν τον τρόπο που οι γιατροί επιλέγουν τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο και τα αποτελέσματα της θεραπείας σε ασθενείς χαμηλού κινδύνου, οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 37.000 περιπτώσεις καρκίνου του θυρεοειδούς, η διάγνωση των οποίων έγινε μεταξύ 1973 και 2007 με στοιχεία που έλαβαν από μια εθνική βάση δεδομένων.

Συνολικά, σχεδόν 15.000 από τους ασθενείς έλαβαν θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο και περίπου 3.000 ασθενείς ανέπτυξαν δευτεροπαθή καρκίνο σε μια περίοδο παρακολούθησης 11 ετών, κατά μέσο όρο.

Η χρήση ραδιενεργού ιωδίου σε ασθενείς με όγκους χαμηλού κινδύνου αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης. Τα πρώτα χρόνια, μόνο το 3% των ασθενών υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, ενώ τα τελευταία έτη το ποσοστό ανήλθε στο 38%.

Οι συγγραφείς υπολόγισαν ότι το ραδιενεργό ιώδιο δεν ευθυνόταν για κανένα δευτερογενή καρκίνο κατά την έναρξη της μελέτης, αλλά ευθύνεται για περίπου 14 επιπλέον καρκίνους ανά 10.000 ασθενείς σε ένα έτος στο τέλος της μελέτης.

Ο καρκίνος των σιελογόνων αδένων - όπου μπορεί να συσσωρεύεται το ραδιενεργό ιώδιο - καθώς και η λευχαιμία ήταν πιο συχνοί καρκίνοι σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο.

Ο Dr. Ganly δήλωσε ότι ο κίνδυνος λευχαιμίας μπορεί να αυξηθεί λόγω του ραδιενεργού ιωδίου που κυκλοφορεί στο αίμα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο των ιστών του μυελού των οστών.

Επειδή η θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ότι ωφελεί τους ασθενείς με χαμηλού κινδύνου καρκίνο του θυρεοειδούς, «κάθε επιπλέον κίνδυνος, ακόμη και μικρός, δεν αξίζει», υποστηρίζει ο Dr. Ganly.

Πηγή: www.e-hospital.gr