Τα προσθετικά άνω άκρα εδώ και καιρό αποτελούν μία ιατρική και τεχνολογική πρόκληση. Τα ρομποτικά προσθετικά χέρια, που υπάρχουν μέχρι στιγμής, λειτουργούν μέσω ηλεκτροδίων που συνδέονται με τον πήχη και λαμβάνουν σήματα από τους μυς. Έχουν τη δυνατότητα να κάνουν πολλά πράγματα αλλά υστερούν στον χειρισμό εύθραυστων αντικειμένων. Μόλις το χέρι λαμβάνει ένα σήμα για να κλείσει, θα συνεχίζει να κλείνει εκτός αν αυτός που το φοράει συνειδητά αποφασίσει να σταματήσει. Αυτό συμβαίνει διότι, σε αντίθεση με τα φυσικά χέρια, τα δάκτυλα του ρομποτικού μέλους δεν αισθάνονται την πίεση των αντικειμένων που κρατούν. Λόγω της έλλειψης της αφής, αυτοί που χρησιμοποιούν προσθετικά χέρια πρέπει να κοιτάζουν όλη την ώρα που τα χρησιμοποιούν για να παίρνουν τις κατάλληλες πληροφορίες. Γίνονται προσπάθειες για να παράγονται μεγαλύτερου φάσματος κινήσεις και μεγαλύτερης δύναμης αλλά και προσπάθειες να βελτιωθεί η απτική ανάδραση.

Ένας μικρός αριθμός ερευνητών επιδιώκουν να ενσωματώσουν την αφή στα προσθετικά μέλη. Έχουν δημιουργηθεί αισθητήρες που ανιχνεύουν την πίεση σε τρεις κατευθύνσεις, την υφή, τη θερμοκρασία, την σκληρότητα, ακόμα και τις δονήσεις. Επίσης γίνονται προσπάθειες για την βελτίωση των συστημάτων αναγνώρισης αυτών των αισθήσεων με αισθητήρες που τοποθετούνται σε διαφορετικά μέρη του σώματος, ακόμα και κατευθείαν στον νωτιαίο μυελό ή στην επιφάνεια του εγκεφάλου.

Εξελίξεις υπάρχουν και στα προσθετικά κάτω άκρα. Ένα ζευγάρι μηχανικών στηριγμάτων ποδιών ελέγχονται από εγκεφαλικά σήματα από μικρές διακυμάνσεις εγκεφαλικής τάσης, από ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG). Το μόνο που πρέπει να κάνει ο ασθενής είναι να φανταστεί ότι περπατά για να περπατήσει ή ότι στέκεται όρθιος για να σταματήσει.

Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι η νευροεπιστήμη έχει ήδη βρει εφαρμογές για θεραπευτικούς σκοπούς. Ωστόσο, παραμένει το ερώτημα αν οι τεχνολογίες αυτές θα χρησιμοποιούνται μόνο για θεραπευτικούς σκοπούς ή και για τη λεγόμενη ενίσχυση του ανθρώπου.

Πηγή: The Scientist 1 και 2

Κωνσταντία Λόγα - Stagiaire EEB

Πηγή: ΒΙΟ-ΗΘΙΚΑ