Η ερευνητική από του στόματος θεραπεία panobinostat (γνωστή και ως LBH589) έδειξε σημαντικό έλεγχο της νόσου και συρρίκνωση του όγκου σε ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin που είχαν ήδη λάβει πολλαπλές θεραπείες και παρουσίασαν υποτροπή ή ανθεκτικότητα μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση κυττάρων του μυελού των οστών. Τα νέα δεδομένα από μια κλινική μελέτη φάσης ΙΙ παρουσιάστηκαν στο 52ο Συνέδριο της Αμερικανικής Αιματολογικής Εταιρείας (American Society of Hematology, ASH) στο Ορλάντο της Φλόριδας.

Στη μελέτη, μία από τις μεγαλύτερες που πραγματοποιήθηκαν ποτέ στον συγκεκριμένο πληθυσμό, επιτεύχθηκε έλεγχος της νόσου (ο οποίος ορίστηκε ως σταθερή νόσος ή βελτίωση) στο 82% (n=106) των ασθενών, οι περισσότεροι από τους οποίους βρίσκονταν στην πέμπτη γραμμή θεραπείας ή περαιτέρω. Παράλληλα, στο 74% (n=96) των ασθενών επιτεύχθηκε συρρίκνωση του όγκου σε διάμεσο διάστημα παρακολούθησης 9,6 μηνών, καταδεικνύοντας τη διαρκή αντικαρκινική δράση του panobinostat. Μερική και πλήρης ανταπόκριση στη θεραπεία, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο, παρατηρήθηκε στο 27% των ασθενών (n=35), με διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης 6,9 μήνες, ενώ η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, σε αυτούς τους 35 ασθενείς, ήταν 10,5 μήνες.

Η διαδικασία υποβολής προς έγκριση έχει προγραμματιστεί παγκοσμίως βάσει των δεδομένων της μελέτης αυτής.

Επί του παρόντος, έως και το 35% των ασθενών με λέμφωμα Hodgkin παρουσιάζουν υποτροπές ή ανθεκτικότητα μετά την αρχική θεραπεία, η οποία συνήθως περιλαμβάνει δύο σχήματα συνδυαστικής χημειοθεραπείας, χημειοθεραπεία υψηλής δόσης και μεταμόσχευση κυττάρων του μυελού των οστών. Οι περισσότεροι ασθενείς που εγγράφηκαν στη συγκεκριμένη μελέτη είχαν λάβει σχεδόν όλα τα χημειοθεραπευτικά σκευάσματα που είναι γνωστά για τη δράση τους στη συγκεκριμένη νόσο, ενώ το 79% δεν είχε ανταποκριθεί σε έναν επιπρόσθετο κύκλο χημειοθεραπείας μετά από μεταμόσχευση κυττάρων του μυελού των οστών. Επιπλέον, το 10% των ασθενών είχε επίσης υποβληθεί σε προηγούμενες αλλογενείς μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών (μυελός των οστών από άλλο άτομο) εκτός από αυτόλογη μεταμόσχευση (μυελός των οστών από τον ίδιο τον ασθενή). Η παρηγορητική αγωγή είναι επί του παρόντος η μοναδική περαιτέρω επιλογή για αυτούς τους ασθενείς.

«Είναι εντυπωσιακό να παρατηρεί κανείς αυτή την ανταπόκριση στο panobinostat από ασθενείς που σε ένα μεγάλο ποσοστό είχαν υποβληθεί σε πολλαπλούς κύκλους χημειοθεραπείας», δήλωσε η Δρ. Anna Sureda του Τμήματος Κλινικής Αιματολογίας του Hospital de la Santa Creu i Sant Pau στη Βαρκελώνη. «Η ανταπόκριση υποδηλώνει ότι το panobinostat, το οποίο διαθέτει σημαντικά διαφορετικό μηχανισμό δράσης από τη χημειοθεραπεία, έχει τη δυνατότητα να γίνει μια πολύτιμη θεραπευτική επιλογή για τους συγκεκριμένους ασθενείς».

Το panobinostat είναι ένας αναστολέας παν-δεακετυλάσης (DAC), ο οποίος χορηγείται από το στόμα και στοχεύει σε αλλαγές της γονιδιακής λειτουργίας (επιγενετική ρύθμιση) που ρυθμίζουν την ανάπτυξη του καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του πολλαπλασιασμού και της επιβίωσης των κυττάρων του λεμφώματος Hodgkin, όπως έδειξαν εργαστηριακές μελέτες. Έχει ήδη ξεκινήσει μια κλινική μελέτη φάσης III (PATH: PAnobinostat Trial in Hodgkin's lymphoma), όπου διερευνάται το σκεύασμα ως θεραπεία συντήρησης μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών σε ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο υποτροπής. Το κλινικό πρόγραμμα ανάπτυξης για το panobinostat περιλαμβάνει επίσης μια κλινική μελέτη φάσης III στο πολλαπλούν μυέλωμα και μελέτες πρώιμου σταδίου στην οξεία μυελογενή λευχαιμία και τα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα.

«Τα θετικά αυτά αποτελέσματα για το panobinostat είναι ενθαρρυντικά για πολλούς ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin, για τους οποίους αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες», δήλωσε ο Alessandro Riva, Επικεφαλής του Τμήματος Ανάπτυξης και Ιατρικών Υποθέσεων της Novartis Oncology. «Για τους ασθενείς που δεν θεραπεύονται μέσω της αυτόλογης μεταμόσχευσης μυελού των οστών και έχουν πάψει να ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία, οι καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές αποτελούν επιτακτική ανάγκη, η οποία ωστόσο δεν καλύπτεται επί του παρόντος. Δέσμευσή μας είναι η ταχεία ανάπτυξη αυτού του πολλά υποσχόμενου σκευάσματος για τους συγκεκριμένους ασθενείς».

Το λέμφωμα Hodgkin διαγιγνώσκεται συνήθως σε εφήβους και ενηλίκους ηλικίας 15-35 ετών και σε ενηλίκους άνω των 50 ετών. Αποτελεί τον τρίτο συνηθέστερο τύπο καρκίνου σε άτομα ηλικίας κάτω των 20 ετών. Οι θεραπευτικές επιλογές για το λέμφωμα Hodgkin συνήθως περιλαμβάνουν έναν αρχικό κύκλο συνδυαστικής χημειοθεραπείας, ωστόσο οι καθιερωμένες θεραπείες πρώτης γραμμής δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη μακροπρόθεσμη ελεύθερη της νόσου επιβίωση για όλους τους ασθενείς. Όταν ένας ασθενής παρουσιάσει υποτροπή ή ανθεκτικότητα, οι θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν χημειοθεραπεία υψηλής δόσης, συνήθως ακολουθούμενη από μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η χρήση της μεταμόσχευσης έχει οδηγήσει σε βελτιωμένα αποτελέσματα στους ασθενείς με υποτροπιάζουσα νόσο, ωστόσο το 40%-50% των ασθενών αυτών στη συνέχεια παρουσιάζουν υποτροπή. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει ένα πρότυπο θεραπείας για τους ασθενείς που παρουσιάζουν υποτροπή ή ανθεκτικότητα μετά από τις θεραπείες αυτές.

Λεπτομέρειες της μελέτης

Στην παρούσα κλινική μελέτη φάσης II αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του panobinostat σε ασθενείς με κλασικό λέμφωμα Hodgkin που παρουσιάζει ανθεκτικότητα/υποτροπή, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη θεραπεία με χημειοθεραπεία υψηλής δόσης και αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων, εγγράφηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία 129 ασθενείς.

Πηγή: http://e-hospital.gr