Πολλά άρθρα έχουν γραφτεί και συνεχώς γράφονται παγκοσμίως για την αισθητική οδοντιατρική. "Τείνει να γίνει μόδα", όπως ισχυρίζονται κάποιοι συνάδελφοι. Για μερικούς από αυτούς είναι κάτι το παροδικό και ίσως μη αναγκαίο, ιδίως επειδή δε συγκαταλέγεται στις ειδικότητες της "κλασσικής" οδοντιατρικής. Είναι όμως έτσι;

Ο καμβάς του αισθητικού οδοντίατρου είναι το στόμα, ενώ τα χρώματα με τα οποία ασχολείται είναι το κόκκινο των ούλων και το λευκό (ή κίτρινο πολλές φορές) των δοντιών. Αν τα δόντια είναι ο πίνακας για τον καλλιτέχνη, τότε τα ούλα είναι η μπορντούρα. Για να λάμψει ο πίνακας πρέπει και η μπορντούρα να είναι η ανάλογη.

Έτσι τα πάντα αρχίζουν από ένα υγιές στόμα για να μπορέσουμε να χτίσουμε ένα ωραίο χαμόγελο. Γι'αυτό πρέπει να γίνουν αρχικά όλες εκείνες οι διαδικασίες της "κλασσικής" οδοντιατρικής πριν προχωρήσουμε σε οτιδήποτε άλλο. Αυτό σημαίνει να γίνει θεραπεία των ούλων, αν χρειάζεται ή στην πιο απλή περίπτωση ένας καθαρισμός των δοντιών, απονευρώσεις όπου υπάρχει απόστημα, εξαγωγές δοντιών που δε μπορούν να σωθούν, σφραγίσματα όπου υπάρχει τερηδόνα κ.ο.κ.

Μόνον τότε, με ένα υγιές υπόβαθρο θα μπορέσουμε να καλλιτεχνίσουμε ένα χαμόγελο για τους ασθενείς μας. Όπως λέει και η λαική ρήση: "Δε μπορείς να χτίζεις στην άμμο".

Είναι λοιπόν προαιρετική η αισθητική οδοντιατρική; Η απάντηση είναι ασφαλώς και όχι. Πως μπορεί να είναι προαιρετική όταν προσθέτει ομορφιά βασιζόμενη στην υγεία δοντιών και ούλων; Μπορεί κανείς, οδοντίατρος ή μη να αμφισβητήσει το γεγονός ότι όταν βλέπουμε ένα ωραίο χαμόγελο σκεφτόμαστε ενδόμυχα ότι πρέπει ο άνθρωπος αυτός να προσέχει πολύ τα δόντια του για να φαίνονται τόσο ωραία;

Η αισθητική οδοντιατρική πέραν του γεγονότος ότι συνδυάζει τόσες πολλές ειδικότητες της οδοντιατρικής (άρα χρειάζεται και πολλά μεταπτυχιακά σεμινάρια παρακολούθησης) είναι και καθεαυτού το μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης του οδοντίατρου. Ιδίως σε περιστατικά που γίνονται όψεις ρητίνης, το γνωστό μας bonding, ο οδοντίατρος και όχι ο οδοντοτεχνίτης είναι ο υπεύθυνος για το άμεσο αποτέλεσμα.

Τα υλικά και οι αποχρώσεις που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι τόσα πολλά που μοιάζουν σαν μια παλέτα ενός ζωγράφου. Και χρειάζονται τόσα πολλά αν επιθυμούμε το τελικό αποτέλεσμα να είναι φυσικό και να εναρμονίζεται με την παρούσα οδοντοστοιχία. Και είναι φυσικά και πιο συντηρητικές οι θεραπείες απ' ότι στο παρελθόν, όπου η μόνη συχνά λύση ήταν το τρόχισμα του δοντιού και εφαρμογή στεφάνης (θήκης).

Μετά από συνομιλίες μου με οδοντοτεχνίτες μπορώ να σας πω ότι με την ευρεία διάδοση και μόνο της λεύκανσης των δοντιών, μειώθηκαν αρκετά οι περιπτώσεις όπου θα έπρεπε να τροχίσουμε δόντια για στεφάνες που το μοναδικό τους αισθητικό πρόβλημα ήταν το χρώμα.

Ακόμα και το "απλό"  λευκό σφράγισμα μπορεί να γίνει με βάση τεχνικές όπου ο ασθενής δεν μπορεί να καταλάβει που σταματάει το δόντι και που αρχίζει η έμφραξη. Ή αν ο ασθενής επιθυμεί το χαμόγελο των αστέρων, τότε μπορούμε να του παρέχουμε τα πιο λευκά και λαμπερά δόντια αυτός ή αυτή επιθυμεί.

Με άλλα λόγια η αισθητική οδοντιατρική περιορίζεται μόνο από την καλλιτεχνική φαντασία του οδοντιάτρου και τις επιθυμίες του ασθενούς. Αν και τα υλικά και οι τεχνικές τελειοποιούνται με τα χρόνια, δεν είναι κάτι καινούργιο. Η ιδέα του bonding προήλθε από τον Buonocore στα τέλη της δεκαετίας του '60, οπότε κάθε άλλο παρά καινούργια είναι.

Η λεύκανση των δοντιών ήδη μετράει 3 δεκαετίες τουλάχιστον.

Έτσι λοιπόν οι τεχνικές αυτές είναι εμπεριστατωμένες, έχουν αντέξει το πέρασμα του χρόνου και είναι και οι πιο συντηρητικές διότι όπως πρέπει να γνωρίζουμε όλες οι οδοντιατρικές εργασίες κάποτε θα πρέπει να αλλαχθούν. Γι' αυτό όσο πιο συντηρητικοί είμαστε αρχικά τόσο πιο πολλές επιλογές υλικών και τεχνικών θα έχουμε αργότερα.

Άρρηκτα δεμένη είναι η αισθητική οδοντιατρική και με την πλαστική χειρουργική. Γνωρίζεται ότι αν διορθώσουμε αποτριμμένα από το πέρασμα του χρόνου δόντια ή αντικαταστήσουμε αυτά που λείπουν με εμφυτεύματα ή γέφυρες, πολλές φορές μπορούμε να εξαλείψουμε ρυτίδες που υπάρχουν γύρω από το στόμα χωρίς να χρειάζεται η έκχυση botox κάθε 6 μήνες; Αν όχι σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει άτομα της τρίτης ηλικίας που έχουν χάσει τα δόντια τους πόσο πιο ριτυδιασμένο είναι το πρόσωπό τους και πόσο πιο κοντά έρχεται η μύτη προς το πηγούνι δίνοντάς έτσι την όψη της "μάγισσας". Όταν τα δόντια των ατόμων αυτών έρθουν στη σωστή τους διάσταση, η διαφορά είναι εκπληκτική.

Γυρνώντας και πάλι στο ερώτημα του τίτλου, βλέπουμε ψυχολογικά και μόνο πως μπορεί να μας δώσει ώθηση ένα περιποιημένο χαμόγελο. Σε πόσες φωτογραφίες δεν έχετε δει άτομα να μην χαμογελούν ή απλά να μειδιάζουν επειδή δεν έχουν το χαμόγελο που θα ήθελαν.

Σε όλα τα περιοδικά μόδας όλα τα γκάλοπ που γίνονται τοποθετούν το ωραίο χαμόγελο πάντα ψηλά στα προσόντα ενός σύγχρονου άνδρα ή μίας γυναίκας. Η αυτοπεποίθηση που νοιώθεις όταν χαμογελάς και ο θαυμασμός που αποκομίζεις από τους άλλους σε στενό ή και ευρύτερο κοινωνικό κύκλο, είναι από τις καλύτερες ψυχοθεραπείες.