Web
Analytics
Υπερκινητικότητα - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

Τα υπερκινητικά παιδιά δεν είναι απλά πολύ ζωηρά.

Είναι τα παιδιά που κατά την προσχολική ηλικία τρέχουν από τη μια πλευρά του δωματίου στην άλλη, ψάχνουν τις τσάντες των επισκεπτών, μιλούν συνεχώς, βγαίνουν από το σπίτι τρέχοντας χωρίς να ενημερώσουν τους γονείς τους, σπάζουν και χάνουν τα παιχνίδια τους, ανεβαίνουν στα έπιπλα, δεν κάθονται σε ένα μέρος, κινούν διαρκώς τα πόδια τους, κοιμούνται αργά και ξυπνούν νωρίς και γενικά εξαντλούν τους γονείς τους.

Στο σχολείο τα παιδιά με υπερκινητικότητα δε μπορούν να εστιάσουν την προσοχή τους σε μια δραστηριότητα, μοιάζουν να είναι αφηρημένα, δεν ακούν τι λέει ο δάσκαλος, σηκώνονται από τη θέση τους, ξεχνούν τα βιβλία και τα τετράδιά τους, «πετάγονται» χωρίς να ερωτηθούν, διακόπτουν το δάσκαλο όταν μιλά, απαντούν απερίσκεπτα και χωρίς να περιμένουν την ολοκλήρωση της ερώτησης και δεν ακολουθούν τους κανόνες όταν παίζουν με άλλα παιδιά. (Μάνος,Ν.(1997) Βασικά στοιχεία κλινικής ψυχιατρικής. Θεσσαλονίκη University Studio Press).

Αυτά τα παιδιά παρουσιάζουν τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής με Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) η οποία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα απροσεξίας, υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας. Το ποσοστό των παιδιών σχολικής ηλικίας που παρουσιάζει ΔΕΠ-Υ κυμαίνεται περίπου στο 7% με σαφή υπεροχή των αγοριών σε σχέση με τα κορίτσια (3:1).

Η ΔΕΠ–Υ μπορεί να εμφανιστεί κιόλας στη βρεφική ηλικία. Τα «δύσκολα μωρά» παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα κινητικής δραστηριότητας, εκδηλώνουν έντονες και απρόβλεπτες αντιδράσεις, βρίσκονται συχνά σε κακή διάθεση, με οξύ, έντονο και παρατεταμένο κλάμα, κάνουν ανήσυχο ύπνο, δυσκολεύονται στη μετάβαση από το γάλα στη στερεά τροφή και υποφέρουν από κωλικούς. Τα συμπτώματα της ΔΕΠ - Υ γίνονται όμως πολύ πιο εμφανή με την έναρξη του σχολείου, όπου οι απαιτήσεις για συγκέντρωση της προσοχής και η προσαρμογή σε κοινωνικές καταστάσεις αυξάνουν.

Τα αίτια της ΔΕΠ-Υ δεν είναι ακόμα σαφή, ωστόσο οι περισσότεροι επιστήμονες διαπιστώνουν την εμπλοκή νευρολογικών και γενετικών παραγόντων (Κάκουρος & Μανιαδάκη 2002).

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα που παρουσιάζει ένα παιδί με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής, μοιάζουν πολύ με συμπτώματα/συμπεριφορές του συνόλου των παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας, παρατηρούνται όμως με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα (σχεδόν συνέχεια), σε πολύ πιο έντονο βαθμό και είναι τα εξής:

1. Συμπτώματα απροσεξίας

Η «απροσεξία» είναι η αδυναμία συγκέντρωσης και παρατεταμένης διατήρησης της προσοχής, ιδιαίτερα σε δραστηριότητες αυξημένης δυσκολίας.
  • Αδυνατεί να εστιάσει την προσοχή του σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας στο σχολείο κ.λπ.

  •  Δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του στα καθήκοντά του ή στο παιχνίδι.

  •  Φαίνεται σαν να μην ακούει όταν του μιλούν.

  •  Πολλές φορές δεν ακολουθεί μέχρι τέλους τις οδηγίες που του δίνονται και αδυνατεί να ολοκληρώσει τις σχολικές εργασίες του.

  •  Δυσκολεύεται να οργανώσει τις δραστηριότητές του.

  •  Αποφεύγει ή είναι απρόθυμο ν αναλάβει καθήκοντα τα οποία απαιτούν σταθερή και διαρκή νοητική προσπάθεια (π.χ. σχολική εργασία στο σχολείο και στο σπίτι).

  •  Συχνά χάνει πράγματά του (βιβλία, μολύβια, σχολικές εργασίες κ.ο.κ.).

  •  Διασπάται εύκολα η προσοχή του από εξωτερικά ερεθίσματα.

  •  Αρκετές φορές ξεχνά καθημερινές δραστηριότητες.

2. Συμπτώματα παρορμητικότητας

Η «παρορμητικότητα» ορίζεται ως αδυναμία οργάνωσης και ελέγχου των αντιδράσεων στο επίπεδο του λόγου, των πράξεων και των συναισθημάτων.

  • Συχνά ξεστομίζει απερίσκεπτα απαντήσεις προτού ολοκληρωθούν οι ερωτήσεις.

  •  Εμφανίζει μεγάλη δυσκολία στο να περιμένει τη σειρά του.

  •  Πολύ συχνά διακόπτει ή «χώνεται» σε συζητήσεις ή παιχνίδια άλλων.

3. Συμπτώματα υπερκινητικότητας

Ο όρος «υπερκινητικότητα» αναφέρεται στην αυξημένη και μη ελεγχόμενη ανάγκη για κινητική δραστηριότητα, ακόμα και σε περιστάσεις που δεν προσφέρονται για ανάλογες δραστηριότητες.

Ένα υπερκινητικό παιδί:

  • κινεί συνέχεια νευρικά τα χέρια και τα πόδια του ή στριφογυρίζει στη θέση του
  • σηκώνεται όλη την ώρα από τη θέση του μέσα στην τάξη
  • τρέχει γύρω-γύρω ή εμπλέκεται με τρόπο υπερβολικό σε καταστάσεις όπου αυτή η συμπεριφορά δεν αρμόζει
  • δυσκολεύεται να παίζει ήσυχα ή να ασχολείται με δραστηριότητες του ελεύθερου χρόνου
  • συνήθως μιλά υπερβολικά
  • συχνά κινείται χωρίς σκοπό

Επιπλέον τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορεί να παρουσιάζουν:

  • προβλήματα λόγου
  •  προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομήλικους
  •  ελλείψεις στις κοινωνικές δεξιότητες
  •  χαμηλή αυτοεκτίμηση

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Καρόλα Folle - Αλέπη MSc

Κλινικός Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος - Λογοθεραπεύτρια

Βιογραφικό

Ιστότοπος: https://www.carola-alepi.gr

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.