Η σωματική δραστηριότητα και η επάρκεια βιταμίνης D φαίνεται ότι μειώνουν τον κίνδυνο νοητικής έκπτωσης και άνοιας, σύμφωνα με δύο μεγάλες, μακρόχρονες μελέτες που έχει προγραμματιστεί να υποβληθούν στο Διεθνές Συνέδριο για τη Νόσο Αλτσχάιμερ (International Conference on Alzheimer's Disease), στη Χαβάη.

Στην μία μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία περισσοτέρων των 1.200 ανθρώπων, στα 70 τους, οι οποίοι ήταν εγγεγραμμένοι στην μελέτη του Framingham. Η μελέτη, αφού παρακολούθησε την καρδιαγγειακή υγεία πολιτών της πόλης Framingham της Μασαχουσέτης από το 1948, τώρα παρακολουθεί και την νοητική υγεία τους.

Η σωματική άσκηση των 1.200 συμμετεχόντων αξιολογήθηκε μεταξύ 1986-1987. Μετά από δύο και πλέον δεκαετίες παρακολούθησης, 242 από τους συμμετέχοντες εκδήλωσαν άνοια, συμπεριλαμβανομένων 193 περιπτώσεων Αλτσχάιμερ.

Όσοι ασκούνταν από μέτρια έως πολύ είχαν περίπου 40% μείωση του κινδύνου ανάπτυξης κάθε είδους άνοιας. Οι άνθρωποι με τα χαμηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας είχαν 45% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν οποιαδήποτε μορφή άνοιας, συγκριτικά με εκείνους που ασκούνταν περισσότερο απ' όλους. Οι τάσεις αυτές ήταν ισχυρότερες στους άνδρες.

Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που παρακολούθησε μια πολυπληθή ομάδα ατόμων για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Και δείχνει ότι η μέτρια, τουλάχιστον, σωματική δραστηριότητα ακόμα και στην όγδοη δεκαετία της ζωής, μειώνει τον κίνδυνο για άνοια, όπως ανέφερε ο συντάκτης της μελέτης Dr. Zaldy Tan, του Brigham and Women's Hospital και της Ιατρικής Σχολής του Harvard.

Η δεύτερη μελέτη διαπίστωσε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ των επιπέδων της βιταμίνης D και του κινδύνου νοητικής έκπτωσης και άνοιας σε προχωρημένη ηλικία.

Ερευνητές στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανέλυσαν στοιχεία από 3.325 άτομα, ηλικίας 65 ετών και άνω, τα οποία έλαβαν μέρος στην τρίτη έρευνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας και Διατροφής των ΗΠΑ. Τα επίπεδα της βιταμίνη D των συμμετεχόντων μετρήθηκαν με εξετάσεις αίματος και συγκρίθηκαν με τις επιδόσεις τους σε μια μέτρηση της γνωστικής λειτουργίας, στην οποία περιλαμβάνονταν τεστς μνήμης, προσανατολισμού στο χώρο και το χρόνο και ικανότητας διατήρησης της προσοχής. Όσων η βαθμολογία δεν ξεπέρασε το χαμηλότερο 10% χαρακτηρίστηκαν ως άτομα με νοητική υστέρηση.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος νοητικής έκπτωσης ήταν 42% υψηλότερος σε άτομα που είχαν ανεπάρκεια βιταμίνης D και 394% υψηλότερη σε άτομα με σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης D.

Το δέρμα παράγει φυσικά βιταμίνη D όταν εκτίθεται στον ήλιο. Ωστόσο, οι περισσότεροι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας έχουν ανεπαρκή επίπεδα βιταμίνης D, επειδή το δέρμα γίνεται λιγότερο αποτελεσματικό στην παραγωγή της καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Άλλος ένας λόγος ανεπαρκούς σχηματισμού της βιταμίνης D είναι η περιορισμένη ηλιοφάνεια για μεγάλα χρονικά διαστήματα του χρόνου.